
冈波巴大师教言集GM31ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་། བསླབ་གསུམ་རྣམ་གཞག་ལ་སོགས་པ་བཞུགསོ།
2-5-1a
༼ཨ༽
༄༅། །ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་། བསླབ་གསུམ་རྣམ་གཞག་ལ་སོགས་པ་བཞུགསོ།
།། ཆོས་རྗེ་དགས་པོ་ལྷ་རྗེའི་གསུང་༐ བསླབ་གསུམ་རྣམ་གཞག་ལ་སོགས་པ་བཞུགསོ།།
2-5-1b
༄༅། །ན་མོ་གུ་རུ། རིན་པོ་ཆེ་ལྷ་རྗེའི་ཞལ་ནས། བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་གང་ཞེ་ན། མཁན་པོ་དང་སློབ་དཔོན་ལས་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་བླངས་ནས། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྲུང་བ་ནི་སོ་ཐར་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་ནས་བསླབ་བྱ་ལ་སློབ་པ་ནི། བྱང་སེམས་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས། དེ་ནས། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་ཞུས་ནས། དམ་ཚིག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་བསྲུང་བ་ནི། གསང་སྔགས་སྡོམ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས།
2-5-2a
གང་ཟག་གཅིག་གི་རྒྱུད་ལ་སྡོམ་པ་གསུམ་རྟེན་འབྲེལ་བསྐོར་གཅིག་ཏུ་གནས་དགོས་ཏེ། གནས་ན་ཇི་ལྟར་གནས། བསྲུང་ན་ཇི་ལྟར་བསྲུང་། ལྡན་ན་ཇི་ལྟར་ལྡན། འཆོས་ན་ཇི་ལྟར་འཆོས་པའོ། །དེ་ཡང་། གནས་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་གནས་ཏེ། བྱེ་བྲག་གང་ཞེ་ན། མཁན་པོའམ་སློབ་དཔོན་ལ་སྡོམ་པ་བླངས་པའི་དུས་སུ། ངས་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ཐོབ་སྙམ། སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་སུ། ངས་སེམས་བསྐྱེད་ཐོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་སྙམ། དེ་ལྟར་སྙམ་ཙམ་ལས། ངོ་བོ་གཅིག་ལ་སོ་སོར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསྲུང་ན་འཆོལ་བར་བསྲུང་། འཆོལ་པ་གང་ཞེ་ན། སོ་སོར་ཐར་པའི་དུས་སུ་འདུལ་བ་བཞིན་བསྲུང་། སེམས་བསྐྱེད་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་བྱ། དབང་བསྐུར་ནས་གསང་སྔགས་ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྲུང་། ལྡན་ན་ཡར་ལྡན་ཏེ། ཐུག་འདོམ་བྱུང་བའི་དུས་སུ། རིམ་གྱིས་གོང་མ་གཙོ་ཆེར་བྱའོ། །འཆོས་ན་གྲུབ་མཐས་འཆོས་ཏེ། སོ་ཐར་ལ་སྐྱོན་བྱུང་ན། མཁན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བཤགས་པས་ཆོག་ན་བཤགས། བསྐྱར་དགོས་ན་བསྐྱར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་དུས་སུ་སྐྱོན་བྱུང་ན། སེམས་བསྐྱེད་
2-5-2b
པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་བཤགས་པས་ཆོག་ན་བཤགས། བསྡམ་པར་འོས་ན་བསྡམ། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟུང་བ་བྱུང་ན། བླ་མ་ལ་བཤགས་པས་ཆོག་ན་བཤགས། བསྐྱར་དགོས་ན་བསྐྱར་རོ། །དེ་ནི་ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། སྡོམ་པ་རྣམས་ལ་བསྔོ་བགྲང་བྱེད་ཅིང་། རང་གི་སེམས་ཉིད་གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པ་ལྟ་བུ་དེ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཀ་བ་ལ། དྲན་པའི་ཞགས་ཐག་གིས་དམ་དུ་བཅིངས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལྕགས་ཀྱུས་བཟུང་ནས། བློ་རིམས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ནི་ཞི་གནས་སོ། །དེ་ལྟར་ཞི་གནས་ཀྱི་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བཞག་ནས། ལྷག་མཐོང་གི་སྤྱོད་པ་ཞིག་བྱེད་དེ། སྡོམ་པ་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བཏང་བས། ཇི་སྲིད་རྟོག་དཔྱོད་འདུག་ཕན་ཆད་བསམ་ཤེས་ལ། རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་ནས་བསྒོམ་ཤེས།། །།ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་གོ་ཞིང་རྟོགས་པའོ། །དེ་ནི་བསླབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་མོ།། །།༄། །ན་མོ་གུ་རུ། ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི། དོན་དམ་པའི་ཤེས་རབ་དང་། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་རབ་བོ། །དོན་དམ་པ་ནི་གཉུག་མའོ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དེ་ལ་གསུམ་སྟེ། རྒྱུ་དང་། ངོ་བོ་དང་། གེགས་སོ། །རྒྱུ་ཐོས་བསམ། ངོ་བོ་སྐྱེ་མེད། གེགས་ཐོས་བསམ་མི་བྱེད་པའོ།། །།བདག་མེད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ནི། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་པ་རང་གི་ཕུང་པོ་དང་། ཁམས་དང་། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འདོད་དེ། རྒྱུ་ཉོན་མོངས་པས་གང་ལ། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོར་ཟག་པས་ན་གང་ཟག་གོ།

冈波巴大师教言集GM31 教法主嘎波拉杰教言 三学安立等
2-5-1a
༼ཨ༽
༄༅། །教法主嘎波拉杰教言。三学安立等在此。
།། 教法主嘎波拉杰教言༐ 三学安立等在此。
2-5-1b
༄༅། །顶礼上师。尊贵的拉杰口述：三种学处是：增上戒学处、增上心学处和增上慧学处。何为戒律？从亲教师和轨范师处受持别解脱戒，并如实守护，这是别解脱戒的戒律。然后，发起殊胜菩提心并学习学处，这是菩萨戒的戒律。之后，接受密咒灌顶，如实守护誓言，这是密咒戒的戒律。
2-5-2a
一个人的相续中，三种戒律需要作为一个整体相互依赖而存在。它们如何存在？如何守护？如何具足？如何忏悔？关于存在，它们是分别存在的。何为分别？从亲教师或轨范师处受戒时，想"我已获得别解脱戒"；发心时，想"我已获得菩提心，是菩萨"。这只是如此想而已，实际上在本质上它们既是一体又是各别的。关于守护，要混合守护。何为混合？受持别解脱戒时按照律仪守护，发菩提心后行菩萨行，接受灌顶后守护密咒誓言。关于具足，是向上具足；当发生冲突时，应依次以上层为主要。关于忏悔，应依据各自宗派的方法忏悔：别解脱戒出现过失时，如果向亲教师等忏悔即可的就忏悔，需要重新受戒的就重受；菩萨时出现过失，
2-5-2b
如果向发菩提心的菩萨忏悔即可的就忏悔，应该约束的就约束；密咒的堕罪发生时，如果向上师忏悔即可的就忏悔，需要重新受的就重受。这就是增上戒学处。
增上心学处是：对各种戒律进行计数，将自己的心如同疯狂的大象，用正念的绳索紧紧系在增上戒学处的柱子上，用智慧的钩子控制，通过次第修习，这就是止。这样将心专注一境后，进行观修的行为，对戒律进行观察思维，只要还在观察思维的范围内就是思所知，超越观察思维就是修所知。
增上慧学处是：了解并证悟一切法的自性离一切戏论。这就是三种学处。
༄། །顶礼上师。智慧有两种：胜义智慧和世俗智慧。胜义是本然。世俗是对诸法的分别。此有三方面：因、体性和障碍。因是闻思，体性是无生，障碍是不闻不思。
无我有两种：人无我和法无我。声闻认为自己的蕴、界、处是人我，因为被烦恼所充满，结果成为苦蕴，有漏故称为补特伽罗（人）。


 མ་དཔེ་ཁ་ཅིག་ན། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཉོན་མོངས་པའི་ཚོགས་ཡོད་མ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་བདག་དང་
2-5-3a
ཅེས་བྱ་བ་སྣང་། ཆོས་ཀྱི་བདག་ནི། ཕྱི་བཟུང་བའི་ཡུལ་ལོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་བདག་དང་ཁམས་གསུམ་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་ལ་བྱ། ཆོས་ནི་ནང་འཛིན་པའི་སེམས་ལ་བྱའོ། །འོ་དོད་རྣམ་པ་གསུམ་ནི། སྙན་པའི་འོ་དོད། བདེ་བའི་འོ་དོད། གྲགས་པའི་འོ་དོད། སྙན་པའི་འོ་དོད་ནི། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་གཉུག་མ། དེ་རང་ལ་ཡོད་པས་གཞན་ནས་བཙལ་མི་དགོས་སོ། །བདེ་བའི་འོ་དོད་ནི། སྡུག་བསྔལ་སྤངས་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དེ། རང་གི་སེམས་རིག་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འདི་ཁོ་ན་ཡིན། ལོགས་ན་མེད་པས་བཙལ་མི་དགོས་སོ། །གྲགས་པའི་འོ་དོད་ནི། སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་རང་གི་སེམས་ཡིན། ལོགས་ནས་མ་བྱུང་ཁྱོད་དེ་ལ་འཇིགས་མི་དགོས་སོ།། །།སྨྱོ་བ་དང་མ་སྨྱོ་བའི་ཁྱད་པར་ནི། ཚེ་འདི་འབའ་ཞིག་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ནི་སྨྱོ་བའོ། །མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤངས་ནས། དགེ་བ་བཅུ་དང་དུ་ལེན་པ་རྣམས་ནི་མ་སྨྱོ་བའོ། །མཁས་མི་མཁས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི། ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་འཇིགས་ནས། དེའི་སྐྱབས་སུ་སངས་རྒྱས་འབའ་ཞིག་ཤེས་ཏེ། འབྲས་བུ་ལྷ་མི་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་མི་མཁས་པ་ཡིན། སྤྱིར་འཁོར་བའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ནས། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་མཁས་པ་ཡིན། རྒྱུ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ། མཚན་ཉིད་དམིགས་པ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པ། ཉམས་བདེ་བ་མི་རྟོག་པ། རྣམ་རྟོག་ཉེ་བར་ཞི་བ། འབྲས་བུ་མི་རྟོག་པ་ཤས་ཆེ་བ། གཟུགས་མེད་སྐྱེ་མཆེད་མུ་བཞིའོ། །གསལ་བ་ཤས་ཆེ་ན། གཟུགས་ཁམས། བདེ་བ་ཤས་ཆེ་ན། འདོད་ཁམས་སོ། །རྒྱུ་ཐོས་བསམ་གྱི་ཤེས་རབ། མཚན་ཉིད་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ། ཉམས་གསལ་བ་མི་རྟོག་པ། འབྲས་བུ་ཆོས་སྐུ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་
2-5-3b
ན་ཉམས་དེ་ཡོ་འཆར་རོ། །ཉམས་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ཡིན། རྟོགས་པ་ནི། སེམས་སྐྱེ་འཇིག་དང་བྲལ་བར་གོ་བ་དེ་ཡིན། དེ་ལྟར་ངེས་ཀྱང་། སེམས་བདེ་བདེ་པོའམ། གསལ་གསལ་པོ་གནས་གནས་པོ་ཅིག་འདོད་ན། རྟོགས་པ་ཉམས་སུ་ཤོར་བ་ཡིན། ཉམས་མྱོང་བྱུང་བའི་དུས་སུ། རྟོགས་པ་འདི་རང་ཡིན། འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་སྙམ་ནས། དེ་ལ་དོན་དམ་དུ་འཛིན་ན། ཉམས་རྟོགས་པར་ཤོར་བ་ཡིན། རྟོགས་པ་མེད་ན་ཉམས་མྱོང་དེས་མཐོ་རིས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་མི་འོང་། ཉམས་ཀྱི་ཞེ་འདོད་བྱུང་ཡང་རྩ་བ་ཆོད་ན། རྟོགས་པ་དེས་ལམ་སྣ་ཟིན། ཉམས་མྱོང་བྱུང་ཡང་རྟོགས་པ་མེད། རྟོགས་པ་བྱུང་ན་ཉམས་མྱོང་མི་འབྱུང་མི་སྲིད། རྟོགས་པ་ནི། སེམས་རིག་པའི་ངོ་བོ་འདི་ལྷག་གེ་མཐོང་བའི་དུས་སུ། འདི་ཡིན་གསུངས་པ་ལ། འདི་དང་པོ་ནས་ངོ་ཤེས་ཐང་བ་ཅིག་འདུག་པ་ལ་སྙམ་པ་འོང་། དེ་ལ། ཉམས་བདེ་བ་ནི། ཟག་པ་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །གསལ་བ་ནི། ཁ་ན་ཙོན་ནེ་འོང་སྙམ་བྱེད་པའོ། །སྤར་མོས་བཅང་དུ་འདོད་པ་སྙམ་བྱེད་པ་འོང་། མི་རྟོག་པ་ནི། རྟོག་པ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་མི་གོས་པའོ། །དེ་ཉམས་རྟོགས་གཉིས་མེད་དུ་ཤར་བ་ཡིན། གནས་པའི་ཉམས་ནི། ཐབས་ལམ་བཅུན་པས། རླུང་དྷུ་ཏཱིར་ཚུད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདེ་བ་ནི། ཟག་བཅས་ཀྱི་བདེ་བས་ལུས་སེམས་རྒྱས་པར་འོད་གསལ་བ་ནི། དེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན། མི་རྟོག་པ་ནི། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དྲན་པ་མེད་པ་ཕྱམ་ཕྱམ་པ་འོང་། དེ་ནི་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །བླ་མ་ལྷ་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་གསུང་སྒྲོས། སློབ་དཔོན་སྒོམ་ཚུལ་དང་། སྒོམ་ཆུང་གཉིས་ལ་གདམས་པ། དེས་སྟོད་ལུངས་ཀྱི་སྤྱན་སྔའི་སློབ་དཔོན་ཕོ་རོ་བ་ལ་གདམས་པའོ།། ཨྠི །།བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།

直译
有些版本中写道："由于法性从未存在烦恼聚集，大乘是我和
2-5-3a
"这样显示。法我是外在所执取的对象。大乘是对我和三界显现、声音的法而言。法是内在能执取的心。
三种呼喊是：美妙的呼喊、快乐的呼喊和声名的呼喊。美妙的呼喊是：俱生智慧存在于一切众生相续中的本性，由于自己已拥有，无需从他处寻求。快乐的呼喊是：远离痛苦的大乐法身，就是自己的心、觉性法身，除此之外别无他物，故无需寻求。声名的呼喊是：这一切显现、声音的法都是自己的心，不是从外面来的，你不必害怕它。
疯狂与非疯狂的区别是：只追求今生的人是疯狂的。远离十不善业，接受十善业的人是非疯狂的。
智者与非智者的区别是：因畏惧三恶趣的痛苦，知道唯有佛是皈依处，希望获得天人果报的人是非智者。了知轮回的特性，为了众生而希望获得涅槃的人是智者。
因是清净戒律，特征是专注一境，体验是快乐无分别，妄念平息，果是较多无分别，这是四种无色界。若明晰占主导，则是色界；若快乐占主导，则是欲界。
因是闻思的智慧，特征是心清净，体验是明晰无分别，果是法身相应，
2-5-3b
这种体验就会生起。体验是乐明无分别，证悟是了解心超越生灭。即便如此确定，如果追求心的舒适、明晰或稳定，那就是将证悟沦为体验。当体验产生时，若认为"这就是证悟，没有比这更高的"，并执著这是胜义，那就是把体验错当成证悟。没有证悟的话，这种体验只能成为天界的因。即使有体验的欲望，如果断了根本，这种证悟就能把握道路。虽有体验但无证悟；如有证悟，不可能不生起体验。
证悟是：当清晰见到心的觉性本质时，听到"就是这个"的指示，感觉像是从一开始就认识这个平常的东西。关于这点，乐的体验是无漏的自然大乐。明晰是感觉非常清楚，想要用手掌抓住的感觉会生起。无分别是连最细微的分别念也不染著。这是体验和证悟不二地显现。
稳定的体验是：通过修持方便道，依靠气入中脉的力量而生起的快乐，是有漏的快乐使身心充满；明晰是体验到这种明晰；无分别是无分别的禅定，无记忆的茫然状态。这是从因产生果。这是尊贵的拉杰上师的口述教授，对教授师贡措和贡春两人的指导，他又将此指导传给了托龙的见前教授师波若巴。完毕。礼敬诸圣上师。


 །དགེ་བཤེས་ལྕགས་རི་
2-5-4a
བ་ལ། བཀའ་གདམས་པ་རྟོག་པ་མི་སྤོང་བར་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའི་གདམས་པ་བདོག་གམ་ཞུས་པས། དགེ་བཤེས་གླང་རི་ཐང་པས། ཆོས་དགེ་བཤེས་ཕུ་ཆུང་པ་ལ་ཞུས་པས། སོ་ཐམ་པ་ཅིག་མཛད་ནས། ཡོད་པ་ཡོད་དེ།ང་ལ་བཟླས་དབང་མེད་པ། བན་ཆོས་པ་བྱུང་ཟེར་འོང་གསུང་སྐད། ཕྱིས་རྣལ་འབྱོར་པ་གཉིས་ལ་གདམས་ངག་བདོག་གམ་ཞུས་པས། བྱུང་གསུང་། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཇོ་བོ་རྗེ་ལ་ཡང་སློབ། ལོ་ཙྪ་བ་རིན་ཆེན་བཟང་པོ་དང་། སྒོམ་ཆེན་སྤུན་གཉིས་ཀྱི་སྲས་ལགས་སྐད། དབུས་སུ་ལྕགས་རི་བ། དེས་སྨིན་པར་མཛད་གསུང་། གདམས་ངག་ཇི་ལྟར་ཞུས་ན། རྟོགས་པའི་རྒྱུ་མེད་དེ་གཞི་རྩ་མ་གྲུབ་པས། རྟོགས་པའི་ཐབས་ལ་མཁས་ཏེ། བཀའ་རྟགས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དང་འདྲ། རྒྱལ་པོའི་བཀའ་རྟགས་ཡོད་པ་དེ་བསྐུར་བས། ཇག་པ་དང་འཕྲད་ཀྱང་རྟགས་དེ་ཡོད་པས་མི་འཇིགས་ཀྱི་སྟེང་དུ་གྲོགས་བྱེད། དེ་བཞིན་དུ། གསང་སྔགས་ཀྱིས་ཐབས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་མི་གནོད་ཀྱི་སྟེང་དུ་ལམ་དུ་འཆར་བ་ལྟར་རྟོགས་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པས། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཆོས་དང་། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་ཤེས་པས་སྤང་བླང་མེད། སྤང་བླང་མེད་པས་རེ་དོགས་མེད། ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྟོག་པར་འདུག །རྟོག་པ་སེམས་སུ་ཤེས་ནས། སེམས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ་རུ་ངོ་ཤེས་པས་འབྲས་བུ་ལ་རེ་བ་མེད་དེ། སྐུ་གསུམ་རང་ལ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། འཁོར་བ་ལ་དོགས་པ་མེད་དེ། སྤང་དུ་མེད་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བུད་ཤིང་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གང་ཡང་སྤང་བྱ་མ་ཡིན་པས་སྤང་བྱ་ནི་མེད་གསུང་། སྒོམ་ཆེན་པས་སྒོམ་པའི་དུས་སུ་རྟོག་པ་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ཕྲད་འཇོམས་པ་དང་། ཕྱི་བསྙགས་པ་དང་། མེ་སྤྲུལ་ལོ། །དེ་ལ། ཕྲད་འཇོམས་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་སྐྱེ་མེད་དུ་ཆོད་ནས། རང་
2-5-4b
སེམས་ངོ་ཤེས་པ་དེ་ཡིན་གསུང་། ཕྲད་མ་འཇོམས་ན། ཕྱི་བསྙག་པ་ནི། རྣམ་རྟོག་དེ་གང་ནས་བྱུང་ན། སེམས་ལས་བྱུང་། སེམས་ལ་ཐིམ། སེམས་དང་ཐ་མི་དད་པར་བསམ་པ་དེ་ཡིན་གསུང་། མེད་སྤྲུལ་པ་ནི། གང་ཤེས་པ་ལ་ལྕི་བ་དེ་ཡིད་ལ་མི་བདེ་བར་འཛིན་ན། ཤིན་ཏུ་ལྕི་བ་ཅིག་སྤྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། འོ་སྐོལ་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ། རྩ་བ་བཞི་ལ་ཉེས་སྐྱོན་མེད་བཞིན་དུ་མིས་བསྐུར་བ་བཏབ་ན། ཤེས་པ་ལ་དེ་ལྕི་ཡིད་ལ་དེ་མི་བདེ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་སེམས། སེམས་དེ་སྐྱེ་མེད་ཡིན་གསུང་། དེ་ལ་དཔེ་རྣམ་པ་གསུམ། དང་པོ། ནགས་ལ་མེ་ཤོར་བ་དང་འདྲ་སྟེ། ནགས་ལ་མེ་ཤོར་ཙ་ན་རླུང་ཉིད་གྲོགས་སུ་འགྲོ། རྩི་ཤིང་ནགས་ཚལ་ནས། ས་རྡོ་ཚུན་ཆད་ཀྱང་གྲོགས་སུ་འགྲོ་སྟེ། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གླང་རི་ཐང་པའི་ཞལ་ནས། ཤིང་ཐམས་ཅད་གྲོས་བྱས་ནས། མེ་ལ་དམག་དྲངས་པས། མེ་ན་རེ། ཁྱེད་ཇི་ལྟར་མང་བ་ལྟར་ངའི་འདོད་ཡིན་བྱ་བ། ཤེར་ཕྱིན་ན་བཞུགས་སྐད། དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་རྟོག་ཇི་ལྟར་མང་བ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འགྲོ། གཉིས་པ། ཆུ་ལ་ཁ་བ་བབ་པ་དང་འདྲ་སྟེ། བབ་མ་ཐག་ནས་ཆུར་རོ་གཅིག་པར་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་རྟོག་བྱུང་མ་ཐག་ནས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པར་རོ་གཅིག་གོ། གསུམ་པ། སྔར་འགྲིས་པའི་མི་དང་ཕྲད་པ་འདྲ་སྟེ། སྔར་འགྲིས་ཀྱི་མི་དང་ཕྲད་ཙ་ན། །ཡིན་མིན་གྱི་རྟོག་དཔྱོད་བགྱི་མི་འཚལ། །དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་རྟོག་ལ་རྟོག་དཔྱོད་བགྱི་མི་འཚལ་བར་སྐྱེ་མེད་དུ་ངོ་ཤེས་གསུང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཕོ་ཆུང་བའི་ཞལ་ནས། རྟོག་པ་ཉིད་ལམ་དུ་ཁྱེར་ན་སྤངས་པས་ཅི་ལ་སྤོངས་གསུང་སྐད་དོ། །རྣམ་རྟོག་ལམ་འཁྱེར་ཡིན་ཏེ། བླ་མའི་དང་ཅུང་མི་འདྲ་གསུང་། སྟོང་ཉིད་རམ་འདར་ལྡོག་ཞང་ཨེན་ཙམ་ཅིག་ཡོད་གསུང་། རྟོག་པའི་རྒྱུ་མེད་བྱ་བའམ།
2-5-5a
ཤེས་རབ་ཀྱི་བུད་ཤིང་མིན་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པས་སོ།

直译
2-5-4a
对格西恰日巴请问："嘎当派是否有不断除分别念而将其纳入道路的教授？"格西朗日唐巴说："我向格西普琼巴请教过此法，他显得有些惊讶说：'有这样的教法，但我没有传授权，否则会被说成是我编造出来的佛法。'"后来向两位瑜伽士请问是否有这种教授，他们说有。这两位既是阿底峡尊者的弟子，又是译师仁钦桑波和两兄弟禅修者的儿子。恰日巴在中部地区，他使人成熟。
如何请教授呢？没有证悟的因，因为基础未建立，但在证悟的方法上精通，就像国王的印玺一样。持有国王印玺的人，即使遇到强盗，因有此印不仅不会害怕，还能得到协助。同样地，密咒的方便使烦恼不仅无害，还能显现为道路；具备证悟的方法后，通过了知一切杂染法和清净法，就没有取舍；没有取舍就没有希望和疑虑。内外一切法都是分别念。了知分别念为心，了知心无生为法身，就不希求果报，因为三身本自具足。不担忧轮回，因为它不可断除且是智慧的燃料。由于没有任何应断除的东西，所以无有所断。
禅修者在禅修时会生起分别念，对此有三种处理方法：遇而降服、追根溯源和视为幻现。其中，遇而降服是：分别念一生起就决定其无生，认识自己的
2-5-4b
心，这就是所谓的"遇而降服"。如果不能遇而降服，那么追根溯源是：这个分别念从哪里生起？从心中生起，融入心中，与心不可分，这样思维就是追根溯源。视为幻现是：如果对那些在意识中沉重且令人不舒服的事情执著，那就更加沉重，这是幻化。比如，我们出家人在没有违犯四根本戒的情况下被人诽谤，意识中觉得沉重且内心不舒服，这就是分别念，这分别念是心，而这心是无生的。
对此有三个比喻：第一，如森林着火，森林着火时，风本身成为助力，草木森林乃至土石都成为助力。格西朗日唐巴说：所有树木商议后向火进军，火说："你们越多，越符合我的意愿。"据说此语出自《般若经》。同样地，分别念越多，越成为智慧的助力。第二，如雪落入水中，一落下就与水融为一体。同样地，分别念一生起就与俱生性融为一体。第三，如遇见熟悉的人，遇到熟悉的人时，不需要考虑是否认识。同样地，对分别念不需要观察思维，而是认识其无生。
格西普琼巴说："如果将分别念本身纳入道路，又为何要断除它呢？"分别念可以纳入道路，但与上师的方法略有不同。他说空性方面有些微差异。因为说了"分别念没有因"或"不是智慧的燃料"
2-5-5a
等话。


 །ལྕགས་རི་བའི་གདམས་ངག་ཡིན་གསུང་། ཁ་ཅིག་ཐབས་གཙོ་ཆེར་འཆད། ཁ་ཅིག་ཤེས་རབ་གཙོ་ཆེར་འཆད་དེ། བློ་དམན་པའི་དུས་སུ་ཐབས་གཙོ་ཆེ་བ་མན་ངག་ཡིན་གསུང་། བླ་མའི་ཞལ་ནས། བློ་ཡར་སོང་ཙ་ན། ཤེས་རབ་གཙོ་ཆེར་རང་ཤུགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཡིན་གསུང་། ང་ཡོང་ང་ལ་མི་དགོས་སྙམ་ན། དགོས་བསྔོ་བ་ཡིན་གསུང་། ཤུགས་འབྱུང་གིས་འགགས་པ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། །ཤུགས་འབྱུང་བྱ་བའི་གོ་བ་ནི། བཅོས་མ་དང་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན་གསུང་ངོ་། །སྒོམ་ཆེན་པ་རྣམས་ལ་ཞུ་བ། གནས་པའི་དུས་སུ་རྟོག་མེད་དེ་རྒྱུན་བསྲིང་བ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ལ་རྟོག་མེད་རྒྱུན་བསྲིང་ན་ཆོས་ཀྱི་གནད་མ་གོ་བ་ཡིན། ཆོས་མ་ཆོད་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །གདོད་མ་ནས་རྒྱུན་ཆད་མ་མྱོང་བའི་གནད་ཀས་གསུང་། བླ་མའི་ཞལ་ནས། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་སྤྱིའི་གོལ་ས་བཞི་ཡིན། སྟོང་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ལ་ཤོར་བ་བྱ་བ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་ཟེར་བ་དེ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྒོམ་ལུགས་ཡིན། བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྫོགས་ཆེན་པ་ལ་ཉེ་བ་ཡིན་གསུང་། རྒྱས་འདེབས་ནི་སྔགས་ཀྱི་ལུགས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་རྒྱས་འདེབས་ཤིང་། འབྲས་བུ་ལ་རྒྱུས་རྒྱས་འདེབས་ཞེས་ཟེར་ཞིང་། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་ཟེར་ནས། ཐམས་ཅད་བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པས་རྒྱས་འདེབས་པ་དེ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་ཉིད་རྒྱས་འདེབས་ལ་ཤོར་བ་ནི་ཚེར་མ་ལ་དར་གྱིས་གཡོག་པ་དང་འདྲ་གསུང་། སྟོང་ཉིད་གཉེན་པོར་ཤོར་བ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་བསྒྱུར་ནས། སྟོང་ཉིད་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་གཉེན་པོ་ཡོང་མ་མྱོང་གསུང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལམ་དུ་ཤོར་བ་བྱ་བ་ནི། བླ་མའི་ཞལ་ནས། སྟོང་ཉིད་དེ་ལམ་མ་ཡིན། འབྲས་བུ་ཡིན་གསུང་། གཞིར་བཤད་ཀྱང་དོན་ལ་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ཤེས་བྱ་བ། བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པ་དེ་
2-5-5b
ཡིན་གསུང་། ཞེན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེས་ཀྱང་ཕན་དུ་རུང་གསུང་། རབ་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་འོང་སྲིད། འབྲིང་གིས་བསམ་གཏན་གྱི་དངོས་གཞི་ཙམ་འབྱུང་། ཐ་མས་ཚེ་འདི་ལ་ན་ཚ་ཞི་ཙམ་འབྱུང་གསུངས། དོན་དམ་པ་འདི་འདྲ་མ་ཅིག་ཡིན་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུང་བར་མ་ནུས། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀག་ཀྱང་མི་ཁེགས། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཟིགས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་གསུང་། རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བཀའ་གདམས་པ་ཡང་ལྟ་བ་ལ་རྩིས་མི་ཆེ། གྲུབ་མཐའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟར་ལགས་ཟེར་བ་ལ་རྩིས་མི་ཆེ། ལྟ་བ་བལྟས་ཐོན་བ་རྩིས་ཆེ་གསུང་། བླ་མ་ཡང་གྲུབ་མཐའི་ལྟ་བ་འདི་ལྟར་ལགས་ཟེར་བ་ལ་རྩིས་མི་ཆེ། སྤྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཉམས་ཐོག་ནས་མྱོང་བ་ཅིག་དགོས་གསུང་ངོ་། །སྟོང་ཉིད་ཤེས་བྱའི་གཤིས་སྒོམ་པ་དང་། རྩ་རླུང་བསྒོམས་པའི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་ཉམས་འབྱུང་བ་དེ་ཡང་ཉམས་ཡིན་ཏེ། དེས་ཆོས་ཤ་རུས་ཆོད་པ་མི་མཆི་གསུང་། ཆོས་ཤ་རུས་ཆོད་པ་ལ། དོན་དམ་སྐྱེས་པའི་ཉམས་ཅིག་དགོས། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུར་མར་མཐོང་བར་བྱ་བ་དང་། སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མར་མཐོང་བ་བྱ་བ་གཉིས་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཉིད་སྒྱུ་མར་མཐོང་ན། དེ་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། བཀག་པས་མི་ཁེགས། བློའི་ཡུལ་དུ་བྱར་མི་བཏུབ། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་གཟིགས་ན། རྣམ་རྟོག་གི་བློས་མི་མཐོང་གསུང་ངོ་། །རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་དགོས་པ་སྐུ་དྲིན་ཅན་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཁོ་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་གསུང་། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི། བསམ་གཏན་བཞིའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས་འོད་གསལ་གྱི་རྩལ་སྦྱོང་བ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ལས་ལོག་ནས་ཀྱང་། བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟེན་ནས་རྩལ་སྦྱོང་བ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །སྒོམ་ཆེན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་
2-5-6a
རྟོག་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་ངོ་། །

直译
这是恰日巴的教授。有些人主要讲解方便，有些人主要讲解智慧，上师说当智力低下时，主要以方便为主的口诀是重要的。上师说：当智力增长时，智慧自然会成为主要的。若想"对我来说不需要"，那正是需要回向的时候。需要的是自然生起而不阻滞。"自然生起"的意思是远离造作。
对禅修者们的建议：在安住时，应延续无分别的状态，但若只是延续本性的无分别状态，就是不懂法的要点，没有断除法执。要点是从本初以来从未中断。
上师说：空性有四种一般的迷失处：一、迷失于空性是所知的本性，即所谓一切法如虚空般毫无成立，这是波罗蜜多的修法方式，是意识造作的空性，接近大圆满。加持是密咒的方式，即在因上加持果，在果上加持因，这也称为空性，即用意识造作的空性加持一切，迷失于空性加持就像用丝绸包裹荆棘。空性迷失为对治，即将烦恼等一切转为空性，然后空性成为烦恼的对治，这从未有过。所谓空性迷失为道路，上师说：空性不是道路，而是果。虽然作为基础来解释，但实际上了知所知的本性，就是意识造作的空性。
2-5-5b
上师说：即便如此，远离执著也有帮助。最好的情况可能会产生声闻菩提，中等的可能产生禅定的正行，最差的可能在今生只是平息疾病。所谓胜义就是这样的东西，即使佛陀也无法言说。无间断的那个东西，即使佛陀要阻止也无法阻止，佛陀也无法见到它。
尊者说：嘎当派对见解不太重视，对宗派见解是如何的说法不太重视，而是重视通过观察而获得的见解。上师对宗派见解是如何的说法也不太重视，一般来说，一切法都需要通过体验来领悟。
修习空性为所知的本性，以及通过修习脉气的缘起而产生的体验也是体验，但这些不能让法真正深入骨髓。要使法深入骨髓，需要胜义生起的体验，即视世俗为幻化和视心性为幻化两种。如果见到心性如幻，它既不是有，也不是无，无法阻止，不能成为心的对象，三世诸佛也无法见到，那么分别念的心识更无法见到它。
尊者说：分别念是有恩德的需要，因为它是本性的证悟，一切功德自然而然地存在于其中。菩萨们是依靠四禅定的三摩地修习光明的力量。从密咒的角度来说，即便超越了瑜伽行为，也是依靠生起次第修习力量。禅修者不应视分别念为过失，
2-5-6a
而应获得对分别念的自在。


སྒོམ་ཆེན་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྐྱོན་དུ་མི་བལྟ་
2-5-6a
རྟོག་པ་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་ངོ་། །སྒོམ་ཆེན་པ་དེ་ལ་ན་བ་དག་འོང་ངམ་ཞེ་ན། ལུས་འབྱུང་བ་བཞི་ལ་གྲུབ་པས། ན་བ་འོང་སྟེ། བྱུང་མ་ཐག་ཏུ་ན་བ་རྣམ་རྟོག་ཡིན་པར་ཤེས། རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ཤེས། སེམས་སྐྱེ་མེད་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པ་ཞིག་འོང་། སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ནད་ཀས་འཆི་བ་འོང་སྟེ། འཆི་བ་ཡང་གོང་ལྟར་ཤེས་པ་ཅིག་འོང་། གལ་ཏེ་དམྱལ་བའི་སྣང་བ་ལྟ་བུར་ཤར་ཡང་། གོང་ལྟར་ཤེས་པ་ཅིག་འོང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཏོག་ཙེ་པའི་ཞལ་ནས། ང་ནི་ཤེས་པ་འདི་གོ་ནས། །དམྱལ་བ་དག་ཏུ་སྐྱེས་སྲིད་ཀྱང་། །དམྱལ་བ་ཉིད་ཀྱང་བདེ་བར་འཆར། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །བླ་མའི་ཞལ་ནས། རྣམ་རྟོག་སྐུ་དྲིན་ཆེ་བ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། དེ་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། སེམས་ཆོས་སྐུ་ཡིན། རྣམ་རྟོག་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དེ་ནི་ངོ་བོ་གསལ་བར་བྱེད་པས་སྒྲོན་མེ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་གཅོད་པར་བྱེད་པས་མཚོན་ལྟ་བུ་ཡིན། རྟོག་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས། རྟོག་མེད་འཆར་བ་ངོ་མཚར་རེ་ཆེ་ན་གསུང་། རྟོག་པ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ནམ། ལམ་ཡིན་ནམ། འབྲས་བུ་ཡིན་ནམ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། ཁོ་རང་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་འབྱུང་། ལམ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་མི་སྤོང་བར་ལམ་དུ་འཁྱེར། འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། སྐུ་བཞི་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས། འབྲས་བུ་གཞན་ནས་མི་རེ། རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་འཁྱེར་བ་གདམས་ངག་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །རང་ཅག་ལ་མཁྲིས་གཉིས་ཡོད་དེ། ཕྱིའི་མཁྲིས་དང་། ནང་གི་མཁྲིས་གཉིས་ཡིན། ཕྱིའི་འཁྲིས་ནི། ཅི་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཅིག་ཡིན་པ་ལ། བདག་དང་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ལ་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་བཟུང་། ནང་གི་འཁྲིས་ནི། བདེ་བ་དང་གསལ་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་བལྟས་པས། འཇིག་རྟེན་པའི་ལམ་དུ་སོང་། འོ་ན་ཅི་ལྟར་བྱས་པས་འཁྲིས་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་ན། བླ་མ་དང་རྒྱུད་འདྲེས་པ་
2-5-6b
ཅིག་དགོས་གསུང་། དུས་རྟག་ཏུ་བླ་མ་ཡིད་ལ་བྱས་ན། བྱིན་རླབས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པར་འབྱུང། སྣང་ཞིང་སྲིད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་གཉིས་འཛིན་སྤང་། རང་སེམས་བླ་མར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་། སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པའི་ལས་མི་བྱ། བདག་དང་ཁམས་གསུམ་པོ་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། བརྒྱ་འམ་སྟོང་ཙམ་དུ་བྱེད་པར་འཆི་རེས་བྱེད་ལ་ཅེས་གསུང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་གསུམ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པས། སྤྱོད་ལམ་རྣམ་བཞིར་མ་ཡེངས་པར་བྱ། དེ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་རྟོགས་པར་འདོད་ན། བཀའ་གདམས་པ་ལྟར་ལྷན་ཅིག་ཏུ་སྤུངས་པས་ཀྱང་མི་འོང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ལྟར་གྲོང་ཁྲོད་འགྲིམས་པས་ཀྱང་མི་འོང་གསུང་ངོ་། །རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། རང་ཅག་ལ་མཁྲིས་མེད་པ་ཞིག་དགོས་ཏེ། ཆོས་བརྒྱད་ཀྱི་མཁྲིས་ཀྱང་ཡོད་པ་དེས་ཀྱང་མི་འོང་སྟེ། ཆོས་བརྒྱད་དུ་སོང་ན། དགེ་བཤེས་ཡོན་བདག་གི་ཞལ་ནས། ནག་པོའི་བསྟན་པ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། ཐར་པའི་རྒྱུར་དག་ཅི་ལ་ཡང་འགྲོ་སྟེ། མཐོ་རིས་ཀྱི་རྒྱུར་ཡང་མི་འགྲོ་གསུང་། དགེ་བཤེས་སྒྲེ་པའི་ཞལ་ནས། ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ལྟར་བཅོས་པ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གླང་རི་ཐང་པའི་ཞལ་ནས། མི་དགེ་བ་རང་ཡིན་གསུང་། འོ་སྐོལ་ལ་ཅིས་ཀྱང་བྱར་མེད་ཅིག་འཚལ། ཡང་ན་འཆི་བ་བསྒོམས་པས་ཅིས་ཀྱང་བྱར་མེད་ཅིག་སྐྱེ་དགོས། ཡང་ན། ངོ་བོ་ལ་བློ་ངེས་པས་ཞེན་པ་རང་ལོག་དེ་འོང་། ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མའམ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཤུགས་ཀྱིས་མཐོང་བ་ཅིག་འོང་། དེ་ཡང་། ད་ལྟ་སྒོམ་ན། འདི་ལྟར་སྣང་གྲགས་ཀྱི་ཆོས་འདི་ཐམས་ཅད་ཡེ་ཡོད་མ་མྱོང་བར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས། ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཡིན་ཡང་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟར་སྣང་བ་འཆར་བ་འདི་སུས་ཁེགས། ལས་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བ་འདི་མི་ཁེགས་གསུང་།

直译
禅修者不应视分别念为过失，
2-5-6a
而应获得对分别念的自在。若问禅修者会不会生病，因为身体由四大元素构成，所以会生病；但一旦生病，立即了知病是分别念，分别念是心，心是无生法身，这种认识会生起。生病必然导致死亡，对死亡也应如前所述般了知。即使出现地狱般的景象，也应如前所述般了知。如同师父托策巴所说："我由于这样了解，即使转生地狱，地狱本身也将显现为快乐。"
上师说：为何说分别念恩德大？因为它从心而生，心是法身，分别念是本性的证悟；这分别念能明显显示本性，如同灯火，能断除一切法的根本，如同武器。将分别念纳入道路，无分别显现，是多么奇妙啊！若问这分别念是因、是道还是果，该如何看待？它是因，因为依靠它生起一切功德；它也是道，因为不舍弃它而纳入道路；它也是果，因为是本性的证悟，四身本自具足，无需从他处希求果报。将因、道、果三者作为一体纳入，这就是所谓的教授。
我们有两种胆：外胆和内胆。外胆是：本无所成立，却执著我和三界为实体、相状。内胆是：视乐明为功德，因而趋入世间道路。那么，如何才能无胆呢？需要与上师心意相融
2-5-6b
上师说。若常时忆念上师，加持将不间断地生起。应了知一切显现和存在的法为法身，断除二取。应了知自心为上师，不做伤害众生的事。将自己和三界一切视为心的本性一体，百或千次轮番地修习，他说。乐明无分别三者是心的本性，在四种行为中都不要散乱。应了知这三者本性为一。若想证得止观，既不能像嘎当派那样集中一处，也不能像瑜伽士那样游历坟场。
尊者说：我们需要无胆，即使有八法的胆也不行；若趋入八法，如同恩主格西所说："这叫做黑法。"它不能成为解脱因，甚至不能成为善趣因。格西哲巴说："这是非法装作法的样子。"善知识朗日唐巴说："这纯粹是不善。"我们需要一种无所作为的态度。或者通过修死亡，生起无所作为的心；或者通过确信本性，自然回转执著。一切如幻如梦的见解自然会生起。此外，若现在修行，佛陀说一切显现和声音的法从未存在过。虽然它们从未存在，但现在显现的这些谁能否定？业力显现是无法否定的。
;


 ལས་ཀྱི་སྣང་བ་འཆར་བ་འདི་མི་ཁེགས་གསུང་། སེམས་དང་ནམ་མཁའ་གཉིས་འདྲ་བ་ལ། ནམ་མཁའ་ལ་རིག་པ་མེད་པས་
2-5-7a
དཔེར་འོང་བ་ཡིན། རིག་པ་ཡོད་ན་དོན་རང་ཡིན་ཏེ། ད་ལྟ་རིག་པ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ལ། བདེན་པ་མཐོང་ནས་ཡེ་ཤེས་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་བྱ་བར་མིང་བཏགས། གསང་སྔགས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བར་ད་ལྟ་རང་ནས་བདོག་གསུང་། ངོ་བོ་ནི་བྱིན་བརླབས་རང་ལས་བསྒོམས་པས་མི་འོང་། བསྒོམ་རྒྱུ་ཡང་མེད། ཡི་དམ་ལྷ་ནི་ཡེ་ནས་ཡིན། སྒོམ་མི་འཚལ། བསྒོམ་རྒྱུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་མེད་པས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མ་བྲལ་བར་སྒོམ་འཚལ། ཀྱཻ་རྡོ་རྗེ་ལས་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མས་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ་པ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས་སོ།

直译
业力显现是无法否定的，上师说。心与虚空二者相似，但虚空没有觉知，所以
2-5-7a
只能作为比喻。若有觉知，则是实义，现在觉知无间断，见到真理后称之为无间断的智慧。密咒行者称之为俱生智慧，现在自身就已具足。本质上加持并非通过修习而来，也没有可修的对象。本尊从来就是，不必修习。除了菩提心外没有可修的对象，因此不应离开菩提心而修习。如《喜金刚》中所说："唯以世俗幻化成就菩提。"
;


 །སྤྱིར་ཆོས་གཤའ་མར་བྱེད་པ་ལ། ཡིན་མིན་དང་། ལེགས་ཉེས་ལ་སོགས་པ་རྩིས་པས་ཆོས་ག་ན་འོང་། དེ་ཀུན་གང་ལ་ཡང་མི་བལྟ་བར། ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་བལྟ་བ་ལགས་པས། འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཛོལ་ལེ་བ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། འཇིག་རྟེན་པས་འཕྱས་སེ་བ་ཅིག་དགོས་པ་ཡིན། ཚེ་འདིར་མི་བྱེད་དགུ་བྱེད་ཀྱིས། འཁོར་བ་དང་འབྲེལ་པ་ཆོད་པ་ག་ན་འོང་། དགོངས་མཛོད་གསུང་།། །།བླ་མ་ཆེན་པོ་ནཱ་རོ་པའི་བཞེད་པས། མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དབང་གི་ལམ། སྨིན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས། དེ་ཡང་གདན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང་། རིམ་གྱིས་པའི་ལུགས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། གདན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་པ་དུས་གཅིག་ཏུ་སྟོན། རིམས་ཀྱིས་པ་ནི། འོག་མ་འོག་མ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་ནས་གོང་མ་གོང་མ་སྟོན་ཏེ། བསྐྱེད་རིམས་ལ་བསྟན་པ་ཐོབ་ནས་རྫོགས་རིམ་སྒོམ། དེ་ཡང་། ནང་ནས་ཤར་བ་དེ་རྫོགས་རིམ་གཤའ་མ་དེ་ཡིན། ནང་ནས་མ་ཤར་ན་ཟབ་པའི་རྫོགས་རིམ་དུ་མིང་བཏགས་ཀྱང་། དོན་ལ་བློས་བྱས་ཅིག་ཡིན་གསུང་། སྤྱིར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཡང་། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལས་ཐར་བར་བྱེད་པ་ལ། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཅིག་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་དགོས་ཏེ། དེ་ཡང་། ཇོ་བོ་རྗེའི་
2-5-7b
ལུགས་ཀྱིས་ཕྱི་ནས་གཅོད་པར་བཞེད། བླ་མའི་བཞེད་པས་ནང་ནས་གཅོད་པར་བཞེད། མཚན་ཉིད་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ནས་མས་ཡར་སྤོང་བར་འདོད་པ་ཡིན། བླ་མ་ནི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནས་རྩད་དེར་གཅོད། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བླ་མའི་བཞེད་པས། རིག་པ་དང་སྟོང་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་གསུང་། དེ་ཡང་། གྲུབ་པ་ཐོབ་པའི་གྲུབ་སྐོར་ནས་བཤད་པ་དང་། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་དང་། ཀླུ་སྒྲུབ་ལ་སོགས་ཀྱི་སྙིང་པོ་སྐོར་དུ་བཤད་པ་དང་། རྡོ་རྗེ་འཆང་གི་རྒྱུད་ཀྱི་བཤད་པ་དང་། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ནང་ནས་ཤར་བ་སྟེ་དེ་རྣམས་ཡོ་མཐུན་གསུང་། བླ་མའི་ཞལ་ནས། མ་མཐུན་ན་ཡང་ན་རང་ནོར། ཡང་ན་གཞན་ནོར་བ་ཡིན་གསུང་། ཇོ་བོ་རྗེའི་བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། དགྱེས་པ་རྡོ་རྗེ་འདུལ་བའི་ལེའུ་དང་བསྟུན་ནས་རིམས་ཀྱིས་པར་བཞེད་པ་ཡིན་གསུང་ངོ་། །བླ་མའི་ཞལ་ནས། ཅིག་ཅར་བའི་གང་ཟག་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན། ང་ནི་རིམ་གྱི་པར་འདོད་པ་ཡིན། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཡང་། བཀའ་གདམས་པའི་ལུགས་ཀྱིས། དང་པོ་རྫོགས་པར་མི་སྟོན། དང་པོ་ཚོགས་གསོག་ཙམ་དུ་སྟོན། དེ་ནས་བསྐྱེད་རིམ་ཙམ་དུ་སྟོན། དེ་ནས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་གཞུག་པ་སྟོན། དེ་ནས་དབང་བསྐུར། དེ་ནས་བདུད་རྩི་མྱང་བ། དེ་ནས་མཆོད་བསྟོད་དེ་ནས་རྫོགས་རིམ་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་རིམས་ཀྱིས་སྟོན། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལྕགས་རི་བའི་ཞལ་ནས། ལྟ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཡིན་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མ་བྱ་བ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལྟ་བ་ཡིན། དོན་དམ་པ་ལ་བལྟ་རྒྱུ་མེད་གསུང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་ལྟ་བ་ནི་སེམས་ཡིན་གསུང་ངོ་།། །།རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཡང་ཚན་ཅིག་ན་རེ། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་ཐོག་གཅིག་ཏུ་སྒོམ་དུ་བཏུབ་ཟེར། ཚན་ཅིག་ན་རེ། བློས་རིམ་པར་འཇོག་ཟེར་ཏེ། དོན་ལ་སྦྱར་ན་དེ་འཐད་པར་འདུག །
2-5-8a
ས་དང་པོ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་། སངས་རྒྱས་གཉིས་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱེད་པ་ལ་འོལ་ཆེ་ཆུང་འདྲ་བར་བཞེད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཆེ་བ་ཡིན། འོ་ན་སངས་རྒྱས་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཡོད་གསུང་། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངའ་བ་དང་། དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མངའ་བ་གཉིས། སློབ་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱིན་བརླབས་ཆེར་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དེ། བླ་མའི་ཞལ་ནས། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཅིག་ཡོད་ན། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་འོང་མི་སྲིད་གསུང་། ཡང་དོན་དམ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣལ་མ་ཅིག་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ན། དཔེར་ན། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་རྟོག་པ་མི་མངའ་ཡང་།

直译
一般来说，若要纯粹修法，考虑是非、好坏等，怎么能得到法？不看这一切，只观察刹那心，就需要与世俗人相左。需要被世俗人嘲笑。在今生做尽一切，怎能切断与轮回的联系？请思考！
大上师那洛巴的观点是：使未成熟者成熟的是灌顶之道，使已成熟者解脱的是方便的生圆二次第。这又分为在一座中修习和次第修习两种传统：一座修是同时教授，次第修则是在下层获得稳固后教授上层，即在生起次第获得稳固后修习圆满次第。其中，从内在自然生起的才是真正的圆满次第；若未从内在生起，虽命名为甚深圆满次第，实际上只是意识造作而已。
一般虽如此，但为了从整个轮回中解脱，需要在心相续中生起胜义菩提心。关于这点，阿底峡尊者的
2-5-7b
传统主张从外断除，上师则主张从内断除。显宗主张从烦恼障开始由下而上断除，上师则从所知障根本断除。心性俱生称为法身，上师认为觉性与空性是俱生的。这与成就者传记中所说、大婆罗门和龙树等人在心要部类中所说、金刚持在续部中所说，以及瑜伽士内在生起的经验都是一致的。上师说：若不一致，要么是自己错了，要么是别人错了。
即使从阿底峡尊者的传承角度，也是根据《喜金刚调伏品》而主张次第修习。上师说：顿悟根器的人极为稀少，我是主张次第修的。从密咒的角度，嘎当派的传统也是不一开始就完全教授，最初只教积资粮，然后教生起次第，再教导引入智慧尊，然后灌顶，再品尝甘露，接着供养赞颂，最后教授圆满次第，是这样次第教授的。
善知识恰日巴说：胜义谛的见解是远离二边的中观，这是波罗蜜多的见解，胜义中无可见。密咒的见解是心。
尊者说：有些人说三种悲心可以在一座中修习，有些人说应该次第安置，实际应用时后者是合理的。
2-5-8a
有人认为初地以上的菩萨与佛陀在利益众生方面差别不大，但佛陀更殊胜。那么佛陀有什么必要呢？有人详细解释善知识具有世俗菩提心和胜义菩提心两者对弟子等的加持更大，但上师说：如果有胜义菩提心，不可能不生起世俗菩提心。再者，如果心相续中有真正的胜义菩提心，就像珍宝虽无分别，


 ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་ལ་རྟོག་པ་མི་མངའ་ཡང་། སེམས་ཅན་གྱི་དགོས་འདོད་འབྱུང་བ་ལྟར། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་རྟོག་པ་མི་མངའ་ཡང་། བྱིན་རླབས་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་བ་དེ་ཆོས་ཉིད་ལགས། ཞེས་གསུང་ངོ་། །བརྩོན་འགྲུས་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བར་བྱ་བ་ནི། ཚེ་འདི་ལ་བརྩོན་འགྲུས་འབར་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྒྲུབ་པ་ལ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དེས་ཀྱང་བག་མི་འོང་། རྣམ་སྨིན་བརྒྱུད་ནས་འགྲོ་བ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། ཐེག་ཆེན་གསང་སྔགས་ནི། ཚེ་གཅིག་ལུས་གཅིག་གིས་འགྲོ་བ་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། བྱིན་བརླབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་བྱ་བ་ཡིན་གསུང་། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་ཅིག་དང་སློབ་མ་སྐལ་ལྡན་ཅིག་ཕྲད་ནས། དེས་གདམས་ངག་རྣལ་མ་ཞིག་བཏབ་དེ། དབེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་བསྒྲུབས་ན། ལུས་སེམས་བདེ་བ་དང་། འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས་པ་འོང་བ་ཡིན། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་ཏེ། སེམས་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་ཡང་འོང་བ་ཡིན། བཏང་ན་བཏང་དབང་ཡོད། བཞག་ན་བཞག་དབང་ཡོད་པ་འོང་བ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཏིང་ནས་གོ་བ་ལྟ་བུ་ཅིག་འོང་། ང་རང་འདི་ལས་ལྷག་པ་ཅིག་ཡར་བསྐྱལ་རྒྱུ་མེད་སྙམ་པ་འོང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་གྱིས་
2-5-8b
མཁའ་འགྲོ་ཆོས་སྐྱོང་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཀྱང་དེ་ལ་གྲོགས་བྱེད་པ་ཡིན། གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བསྒོམས་ན་རུང་སྙམ་པའི་ཉམས་འབྱུང་བ་ཡིན་གསུང་། བླ་མ་ལ་དད་གུས་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་ཡིན། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ལ་ཡང་ཡིད་ཆེས་སྐྱེ་བ་ཡིན། །ལར་བླ་མའི་བྱིན་བརླབས་ཅིག་མ་ཞུགས་ན་ཕུགས་མཁྲུས་པ་མི་འོང་གསུང་། ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་པ་ཅིག་གིས་དབེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་ནས་བླ་མའི་གདམ་ངག་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། རྩ་འཆུན་པས་འབྱུང་བ་རོ་སྙོམས། རླུང་འཆུན་པས་གསལ་ཤིང་གི་རྩེ་ལ་བསྒོམས་ཀྱང་ཙེན་ནེ་བ་འབྱུང་། ཐིག་ལེ་འཆུན་པས་ལུས་ལས་སུ་རུང་བ། བདེ་བ། ཁ་ཟས་འཇུ་བ་འབྱུང་། སེམས་འཆུན་པས་ཉོན་མོངས་མི་གོས་པ་འབྱུང་། དེ་ལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི་རྩེ་གཅིག་ལ་དབང་ཐོབ་པ་ཡང་འོང་། དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་འདི་བས་ཡར་ལྷག་པ་མེད་སྙམ་པའི་ཡིད་ཆེས་ནང་ནས་སྐྱེ་སྟེ། ངག་ཏུ་བརྗོད་དུ་མི་བཏུབ། བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། འཁོར་འདས་ཀྱི་རྩད་དེ་གར་གཅོད་ན། རིག་མ་རིག་གཉིས་སུ་གཅོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན། བླ་མ་རྟོགས་ལྡན་ཅིག་གིས་སློབ་མ་སྐལ་ལྡན་ཅིག་ལ་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་། ཏཻ་ལོ་པས། ནཱ་རོ་པ་ལ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་། རིག་པ་ངོ་ཤེས་པ། རྟོགས་པ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གསུམ་གལ་ཆེ་གསུང་། ངོ་ཤེས་པ་ནི་རིག་པ་དེ་ངོས་བཟུང་མེད་པ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་རང་རིག་པ་སྟེ། ཏཻ་ལོ་པའི་ཅི་ཡང་བསྟན་དུ་མེད། །བདག་ཉིད་འདོད་ནས་སངས་རྒྱས་ཡིན་པ་ལ། །རྣམ་རྟོག་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་མ་མཐོང་། །རྟོགས་པའི་དུས་ན་མཐོང་བ་མེད་ཅིང་ཐོས་པ་མེད། །གཉིས་མེད་རང་གིས་རྟོགས་པ་དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ། མི་འགྱུར་བ་དེ་ལ་སོགས་པ་ནི་ངོ་ཤེས་པའོ། །རྟོགས་པ་ནི། མ་རིག་པ་ཉིད། རིག་པ་ཡིན་པར་ཡིད་ཆེས་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཡིན་ནོ།

直译
就像珍宝虽无分别，却能满足众生所需所欲一样，胜义菩提心虽无分别，但加持自然生起，这是法尔如是。
所谓精进力而行，是指今生通过燃烧精进力而修持，但这也不足够，需要通过异熟相续而行。大乘密咒是指一生一身而得解脱，这是通过加持而行的。
当具证悟上师与具缘弟子相遇，上师传授了真实教授后，弟子前往寂静处修持，就会生起身心安乐和元素平衡。心能专注一境，似乎获得了对心的自在。舍时有舍的能力，住时有住的能力。似乎从根本上理解一切法，认为自己没有更高的境界可上升。通过密咒的缘起，
2-5-8b
一切空行护法都会助益这个人。对所有其他人也会生起"他们若修行也可以"的体验。
会对上师生起大信敬心，对大乘法也会生起信心。总之，若上师加持未进入，最终不会彻底清净。在今生对世间心生厌离后，前往寂静处接受上师教授：调伏脉使元素平衡，调伏气使心即使在树梢上禅修也清晰稳定，调伏明点使身体轻安、快乐、能消化食物，调伏心使烦恼不染。体验上，能获得对专注的自在，内心生起确信：即使三世诸佛出现，也没有比这更高的境界，但无法用言语表达。
上师米拉日巴说：若要断除轮回和涅槃的根本，就是断为觉知与无明二者，这是通过指认而实现的。是具证悟上师对具缘弟子的指认。这是帝洛巴对那洛巴所说的，其中觉知的认识、证悟和体验三者很重要。认识觉知是指那个觉知无法被指认，即是真如智慧，即自觉知。如帝洛巴所言："无任何可示，自愿成佛已，因分别力故，未见成佛性。证悟时无见亦无闻，无二自证者，即大手印。"远离戏论、不变等，这是认识。证悟是：确信无明本身就是觉知，无疑虑地证悟。


 །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་
2-5-9a
ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འོད་གསལ་བ་དེ་ཡིན་གསུང་། སྤྱིར་མ་རིག་པའི་འཁོར་དེ་དུག་ལྔ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ལ་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འཆར་བ་ཡིན་པ་དེ་སུས་ཀྱང་མི་ཁེགས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེས་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ། འོ་ཅག་བཞིན་དུ་ས་གཅིག་ཏུ་དཔུངས་པས་འོང་རི་ངས་སྐར་མི་ཐེབས་གསུང་ངོ་།། །། ༄། །བླ་མ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞབས་པད་ལ་འདུད། །ཚེ་ལ་ལོང་མེད་མྱུར་དུ་འཆི་བས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པ་ཅིག་དགོས། རིགས་དྲུག་གར་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱིད་མེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོར་ཤེས་པས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་མ་ཆགས་པ་ཅིག་དགོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤོང་བ་ཅིག་དགོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པས། གང་ལ་ཡང་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་ཅིག་དགོས། ཆོས་དེ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་དང་གུས་པའི་སྒོ་ནས། མཆོད་པ་དང་གསོལ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་། ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་མཐུག་པོས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཡང་། བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་དཔེ་དང་། སེང་གེ་ཕྲུ་གུའི་དཔེ་དང་། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ནམ་མཁའི་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་པ་བཅད། སྣང་བ་སེམས་དང་ཐ་མི་དད་པ་ནི། ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་གྱི་དཔེ་དང་། ཙནྡན་དང་དྲིའི་དཔེ་དང་། གླ་རྩི་དང་དྲིའི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། སྣང་བ་ཆོས་སྐུ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན། ཏིལ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་དཔེ་དང་། དངུལ་རྡོ་ལ་དངུལ་དང་། འོ་མ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི། དུ་བ་དང་། སྤྲིན་དང་། ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པའི་
2-5-9b
སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་སྣང་བ་ནི། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་། ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་དང་། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ངོར་སྣང་སྟེ། རྨི་ལམ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན། དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་ལྟར་ཤར་བར་རྟོགས་པར་བྱ། དེ་བས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པ། རྫུན་པ། སླུ་བ། མིང་ཙམ། བཏགས་པ་ཙམ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བལྟ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡང་། སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པར་བྱ། དེ་ལྟར་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་རྟོགས་པ་ཐོབ་སྙམ་ཡང་། དོན་མི་མཐོང་གསུང་། དབང་དང་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྨིན་པར་བྱས་ནས། བླ་མས་ཐབས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་དུ་བཅུག་པས་ཉམས་མྱོང་འོང་སྟེ། དེ་ཡང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ཞི་བ་ཡིད་ཆེས་འབྱུང་། དེ་ཡང་། དད་པ་དང་གུས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས། སེམས་དང་ལུས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་མང་དུ་འབྱུང་། སྲོག་དྷུ་ཏཱིར་ཚུད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། རྟགས་ལྔ་དང་ཕན་ཡོན་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟགས་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་སེམས་བདེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་ཞི་གནས་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྟགས་ལྔ་ཕན་ཡོན་བརྒྱད་པོ་དེ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་གི། གནས་པ་ཕྲ་མོ་ཟིན་པའི་གནས་པ་ལྟེང་ལྟེང་ལ་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་དགའ་བདེ་སྒོམ་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་། བླ་མ་སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་གཅིག་གིས་སྐྱེ་མེད་ངེས་སུ་འཇུག་སྟེ། མ་ངེས་པ་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སོ་སོར་བརྟག་མིན་གྱི་འགོག་པར་འགྲོ །

 །ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ནི། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་
2-5-9a
ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་འོད་གསལ་བ་དེ་ཡིན་གསུང་། སྤྱིར་མ་རིག་པའི་འཁོར་དེ་དུག་ལྔ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེ་ལ་དུག་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔར་འཆར་བ་ཡིན་པ་དེ་སུས་ཀྱང་མི་ཁེགས་པས། དེ་ལྟ་བུའི་གང་ཟག་དེས་དོན་གྲུབ་པ་ཡིན། དེ་ལྟ་བུ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ། འོ་ཅག་བཞིན་དུ་ས་གཅིག་ཏུ་དཔུངས་པས་འོང་རི་ངས་སྐར་མི་ཐེབས་གསུང་ངོ་།། །། ༄། །བླ་མ་རིན་ཆེན་ལྟ་བུ་ཡི། །རྡོ་རྗེ་ཅན་ཞབས་པད་ལ་འདུད། །ཚེ་ལ་ལོང་མེད་མྱུར་དུ་འཆི་བས། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མ་ཆགས་པ་ཅིག་དགོས། རིགས་དྲུག་གར་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱིད་མེད་དེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོར་ཤེས་པས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་མ་ཆགས་པ་ཅིག་དགོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྩ་བ་སྙིང་རྗེ་ཡིན་པས། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སེམས་ཅན་བློས་མི་སྤོང་བ་ཅིག་དགོས། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པས། གང་ལ་ཡང་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་མི་འཛིན་པ་ཅིག་དགོས། ཆོས་དེ་རྣམས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ་བ་ལ། བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་དད་པ་དང་གུས་པའི་སྒོ་ནས། མཆོད་པ་དང་གསོལ་བ་རྒྱུན་མི་ཆད་པ་ཞིག་དགོས་གསུང་། ཡུན་རིང་དུ་གོམས་པའི་བག་ཆགས་མཐུག་པོས་འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་བ་ཡང་། བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་དཔེ་དང་། སེང་གེ་ཕྲུ་གུའི་དཔེ་དང་། རབ་རིབ་ཅན་གྱི་ནམ་མཁའི་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་འཁྲུལ་པ་བཅད། སྣང་བ་སེམས་དང་ཐ་མི་དད་པ་ནི། ཆུ་དང་ཆབ་རོམ་གྱི་དཔེ་དང་། ཙནྡན་དང་དྲིའི་དཔེ་དང་། གླ་རྩི་དང་དྲིའི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། སྣང་བ་ཆོས་སྐུ་ལ་ཁྱབ་པ་ཡིན། ཏིལ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་དཔེ་དང་། དངུལ་རྡོ་ལ་དངུལ་དང་། འོ་མ་ལ་མར་གྱིས་ཁྱབ་པའི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་ནི། དུ་བ་དང་། སྤྲིན་དང་། ཁུག་རྣ་ལ་སོགས་པའི་
2-5-9b
སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་སྣ་ཚོགས་པ་ལས་སྣང་བ་ནི། མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་དང་། ཆུ་ནང་གི་ཟླ་བ་དང་། ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེའི་དཔེ་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་རྟོགས་པར་བྱ། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་གདོད་མ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ངོར་སྣང་སྟེ། རྨི་ལམ་ལྟར་རང་གི་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན། དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་དོན་ལྟར་ཤར་བར་རྟོགས་པར་བྱ། དེ་བས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་བདེན་པ། རྫུན་པ། སླུ་བ། མིང་ཙམ། བཏགས་པ་ཙམ། ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་བལྟ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཀུན་རྫོབ་དེ་ཡང་། སྒྱུ་མ་ལྟར་མཐའ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་རྟོགས་པར་བྱ། དེ་ལྟར་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱས་ནས་རྟོགས་པ་ཐོབ་སྙམ་ཡང་། དོན་མི་མཐོང་གསུང་། དབང་དང་བྱིན་བརླབས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྨིན་པར་བྱས་ནས། བླ་མས་ཐབས་ལམ་ཉམས་སུ་ལེན་དུ་བཅུག་པས་ཉམས་མྱོང་འོང་སྟེ། དེ་ཡང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་མན་ངག་རྟེན་འབྲེལ་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་ཞིང་། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ཞི་བ་ཡིད་ཆེས་འབྱུང་། དེ་ཡང་། དད་པ་དང་གུས་པའི་སྒོ་ནས་ཡུན་རིང་དུ་ཉམས་སུ་བླངས་པས། སེམས་དང་ལུས་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་མང་དུ་འབྱུང་། སྲོག་དྷུ་ཏཱིར་ཚུད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། རྟགས་ལྔ་དང་ཕན་ཡོན་བརྒྱད་ལ་སོགས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་རྟགས་མང་དུ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ལུས་སེམས་བདེ་བ་ཅི་བྱུང་ཡང་ཞི་གནས་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྟགས་ལྔ་ཕན་ཡོན་བརྒྱད་པོ་དེ་ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་ལས་ཀྱང་འབྱུང་གི། གནས་པ་ཕྲ་མོ་ཟིན་པའི་གནས་པ་ལྟེང་ལྟེང་ལ་ནི་མི་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་བསམ་གཏན་དང་པོའི་དངོས་གཞི་ཡིན་ཏེ། དེ་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་བསམ་གཏན་གྱི་དགའ་བདེ་སྒོམ་པ་ཡིན་གསུང་། དེ་ཡང་། བླ་མ་སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བ་གཅིག་གིས་སྐྱེ་མེད་ངེས་སུ་འཇུག་སྟེ། མ་ངེས་པ་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སོ་སོར་བརྟག་མིན་གྱི་འགོག་པར་འགྲོ །


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
这是对您提供的藏文的直译：
体验是无漏的喜乐，与生俱来的光明。一般来说，无明的随从是五毒，对于这样的人，五毒会显现为五智慧，这是不可否认的。这样的人已经成就了目标。要在心相续中生起这样的体验，像我们这样仅仅聚集在一处是不够的，我认为不会有效果。
顶礼如同珍宝上师的莲足金刚持。生命无有闲暇，很快就会死亡，所以对世间的一切法都应当不执著。无论投生六道何处都没有安乐而是苦蕴，应当了知并对整个轮回都不执著。一切法的根本是慈悲，因此任何时候都不应在心中舍弃众生。一切法无生无起，所以对任何事物都不应执著为实有或特征。要在心相续中生起这些法，需要对上师和三宝怀着信心和恭敬，不间断地供养和祈请。
由于长期熏习的强烈习气而显现为各种错乱的知觉，应当通过小孩子的比喻、狮子幼崽的比喻、患眼疾者空中毛发的比喻等断除这种错乱。现象与心不可分，应当通过水与冰的比喻、檀香与香味的比喻、麝香与香气的比喻等来理解。现象遍及法身，应当通过芝麻中遍布油的比喻、银矿中遍布银、牛奶中遍布奶油的比喻等来理解。明明不存在却显现，应当通过烟、云、虹等来理解。各种相互依存的关系而显现，应当通过镜中影像、水中月影、如意宝珠的比喻等来理解。
因此，一切法本来从未存在，而是在迷乱状态中显现，如同梦境一般是自心的影像，非实而现实，应当这样理解。所以，一切法不真实、虚假、欺诈，仅是名称、假立、仅是言说，应当如此看待。而这样的世俗谛也如幻术一样，应当理解为远离二边。
如此以共相为对境而认为获得了证悟，实际并未见到实相。通过灌顶和加持使心相续成熟，然后上师指导修持方便道，由此生起体验。这也是秘密咒语的口诀，依靠众多因缘而生，产生喜乐、明晰、无分别和平静的确信。通过信心和恭敬长期修持，身心会得到净化而生起许多功德。因气息进入中脉的力量，会出现五种征兆和八种利益等众多功德的征象。
这种身心的任何安乐都属于止，然而，五种征兆和八种利益是从止观双运中产生的，而不是从微细稳定的简单安住中产生的。这样的三摩地是初禅的正行，是通过身体意识直接体验禅定的喜乐的修行。通过上师使心的空性直接显现，就会进入无生确定性；不确定现象被称为"显而不定"，会进入非分别的寂灭。


 མ་ངེས་པ་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ་སོ་སོར་བརྟག་མིན་གྱི་འགོག་པར་འགྲོ །
2-5-10a
ཐུན་མོང་གི་ལམ་ཡིན་པས་གར་སྐྱེ་ཆ་མེད་པ་ཡིན་གསུང་། ངེས་པའི་ཤེས་པ་སྐྱེས་ན། རྟོག་པ་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་ཉིད་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །སེམས་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་མ་ངེས་ན། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། དེ་དེ་ཡིན་ཏེ་དེ་དེ་མིན། །སྡོང་པོ་ཡིན་ཏེ་འབྲས་བུ་མིན། །ཡོན་ཏན་ཡིན་ཏེ་རྟོག་མེད་མིན། །ཞེས་གསུང་ངོ་། །ཇོ་བོ་རྗེའི་ཞལ་ནས་ཀྱང་། ངེས་སྦྱང་བག་ཆགས་བྲལ་བས་རྣལ་འབྱོར་མ་མཐོང་བ། །ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་བུང་བས་འཇིབས་པ་མཐོང་བ་འདྲ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གཟུང་འཛིན་གཉིས་དང་བྲལ་བ་ཆོས་སྐུའི་ངོ་བོ་དེ། སངས་རྒྱས་བྱོན་ཡང་རུང་མ་བྱོན་ཡང་རུང་སྟེ། རང་བཞིན་གནས་པས་ན་རྟག་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་། རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ། །ཡེ་ཤེས་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད་པའོ། །ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་ནི། ཟག་པ་མེད་པའི་སྡོམ་པ་ལས་དང་པོའི་མངོན་སུམ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ངེས་ཤེས་ཇི་ལྟར་སྐྱེས་ན། གཟུགས་བརྙན་དང་སྒྱུ་མ་ཡུལ་གྱི་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པ་ལྟར། སེམས་སྒྱུ་མ་དང་ཆུ་ཟླ་བཞིན་དུ་རང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་འདྲེན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་ཐོབ་པ་ལ་ཚད་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་། རང་རིག་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིས། །སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་ངེས་གྱུར་པ། །བདེ་ཆེན་རྟོག་པ་མེད་པ་དང་། །ཁྱད་པར་མེད་པར་སྐལ་མཉམ་མཐོང་། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ནང་གི་སེམས་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་མཐོང་བའི་ཤུགས་ཀྱིས། ཕྱིའི་ཡུལ་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་ཡིན། དེ་ཡང་
2-5-10b
དང་པོ་ཤེས་པ་ངོས་ཟིན་ན་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་མིག་གིས་སེམས་ལ་ལེགས་པར་བལྟས་པས། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐོག་མཐའ་མེད་དེ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །དབུས་ཀྱང་མེད་དེ་ཅི་ཡང་མིན་པའི་ཕྱིར། །དེའི་ངོ་བོ་བདག་གིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་དེ་ལ་བསྒོམ་བྱ་སྒོམ་བྱེད་ཀྱི་གཉིས་འཛིན་གྱི་བསམ་གཏན་དང་བྲལ་བས། སྒོམ་དུ་མེད་པ་སྒོམ་པའི་མཆོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །རང་བཞིན་དག་པའི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟོང་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དེ་ལ་ཆོས་སྐུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་། ཟླ་བ་ཚེས་པ་དང་། སེང་གེ་ཕྲུ་གུ་དང་། བྱིས་པ་ཆུང་ངུའི་དཔེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་། མ་བཅོས་པར་བཞག་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་སྟེ། མྱོང་བའི་དོན་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་ངེས་པ་ཐོབ་པར་བྱ། ཡུན་རིང་དུ་གནས་ཞིང་མི་འགྱུར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་དུ་མི་བལྟ་སྟེ། འཆིང་བའི་བསམ་གཏན་དུ་འགྲོ་གསུང་། རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་མ་བཅོས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །འདིའི་དོན་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ནི། སྐྱེ་འཇིགས་དང་བྲལ་བ་དང་། དུས་ཐམས་ཅད་པ་དང་། རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང་། མི་འགྱུར་བ་དང་། ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པ་དང་། དོན་དེ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་རྟོགས་པ་ཐོབ་ན། དོན་དམ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ད་ནི་བདག་གིས་སུ་ལའང་དྲི་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ།

不确定现象被称为"显而不定"，会进入非分别的寂灭。
这是共同的道路，因此不确定会转生何处。如果生起确定的智慧，则能完全了知离开分别的空性直接体验。如果对心无生的本性不确定，尊贵的上师说："它是那个却又不是那个，是树干却不是果实，是功德却非无分别。"尊者也说："未经净化习气的瑜伽士未见，如同看见蜜蜂吮吸空中之花。"
因此，一切法都是心的本性，如果了悟心的法性，就是了悟一切法的如是性。因此，心的本性离开能取所取二者，是法身的本质，无论佛陀出世与否，其本性恒常存在，所以称为"常"。如说："远离一切分别，脱离能取与所取，是无为的智慧，不由因缘所生起。"
了悟如此心的法性，是无漏戒律中初学者的直接体验，因为对心的空性生起了确定的理解。如何生起确定的理解呢？就像直接了悟影像和幻术是对境的空性那样，心如幻术和水中月亮，引导自身生起确定的理解。获得对心的空性的确定理解，称为量。如说："通过无分别的自我觉知，确定直接体验空性，与大乐无分别无差别，平等地见到。"
由见到内在心性空性的力量，了悟外在对境为空性，这是瑜伽现量。若能首先认识心，即是它。用智慧眼善观察心，心的本质无始无终如虚空，也无中间因为什么都不是，我无法表述其本质。如此说道：离开将普通心视为所修和能修的二取禅定，"无可修为最胜修"。
直接见到自性清净心的本质空性，称为法身。这应当通过新月、幼狮、小孩的比喻来理解。不加修饰地安住而体验，对体验的意义反复生起确定的理解。不要将长时间稳定不变视为功德，这会成为束缚的禅定。自然的本质仅是未经修饰的心。体验并了悟这一意义就是：超越生灭、恒常、不间断、不变、遍及一切。若能体验并了悟这些义理，就是见到胜义，"从今以后我不需向任何人请教。"


 །དེ་ཡང་། དང་པོར་དམིགས་པ་དང་རྩོལ་བས་མི་སྒྲུབ། བར་དུ་གནས། ཐ་མར་སྙེམས་བྱེད་ཀྱི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་བྱ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དྲན་པ་རྒྱུན་ཆགས་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་མི་འབྲལ་བར་བྱ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཉམས་དང་མ་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས། ཟག་མེད་ཀྱི་བདེ་བ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པས་ལུས་སེམས་ལ་རླན་ཕབ་སྟེ། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ། བྱམས་སྙིང་རྗེས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་དང་མ་བྲལ་བས། ཐབས་ཤེས་ཟུང་འཇུག་ཏུ་རྟོགས་པས་སྒྲུབ་པའོ། །བླ་མ་
2-5-11a
དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་གདམས་ངག །རང་གིས་བསྒོམས་པའི་ཉམས་མྱོང་། དད་འདུན་གྱི་གང་ཟག་རྣམས་ལ་སྐྱེ་བར་གྱུར་ཅིག། །། །། བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། བསྐྱེད་རིམ་ལ་བརྟན་པ་ཆུང་ངུ་ཐོབ་པ་ནི། རང་ཉིད་ལྷར་མཐོང་བ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམ་སྣང་ལ་སོགས་པ་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས། དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཀྱང་ཧེ་རུ་ཀའི་རང་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། རང་ཐ་མལ་པའི་འདུ་ཤེས་ལོག་པའོ། །བརྟན་པ་འབྲིང་ཐོབ་པ་ནི། རང་ཉིད་ཅི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཐོང་བའོ། །བརྟན་པ་ཆེར་ཐོབ་པ་ནི། རང་གཞན་གཉིས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། རྨི་ལམ་ལྟ་བུ། འཇའ་ཚོན་ལྟ་བུར་མཐོང་བའོ།། རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པ་ནི། ཕྱིའི་དྲོད་ལུས་ཡོད་པར་མི་ཚོར། ནང་གི་དྲོད་དབུགས་འགྱུ་བ་མི་ཚོར། གསང་བའི་དྲོད་སེམས་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུར་རྟོགས་པ་འབྱུང་གསུང་།། །། རྫོགས་རིམ་ལ་བརྟན་པ་ཐོབ་པའི་དྲོད་རྟགས་ཕྱི་ནང་གསང་གསུམ་དུ་འབྱུང་བས།།ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། སྤྱིར་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གོ་ཡུལ་དུ་བྱེད། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་འབྱེད་པར་བྱེད་དེ། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་འབྱེད་པ་དང་། ལྟ་བ་དང་ལྟ་བ་མ་ཡིན་པ་འབྱེད་པར་བྱེད། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་གླང་པོ་ཆེ་སྨྱོན་པ་དང་འདྲ་བ་དེ། དམིགས་པའི་ཀ་བ་ལ་དྲན་པའི་ཞགས་ཐག་གིས་དམ་དུ་བཅིངས་ནས། བློ་རྩེ་གཅིག་ཏུ་འཇོག་པ་དེ་ཞི་གནས་ཡིན་ཏེ། བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་བྱུང་ཡང་། སེམས་ཉིད་དུ་མ་ཆོད་ན་སྣང་ལ་མ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ། དེ་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་སྐྱེ་མེད་དུ་རྟོགས་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་ཞེས་བྱ། ཇི་སྲིད་བློའི་རྟོག་དཔྱོད་ཡོད་ཕན་ཆད་ནི། བསམ་པའི་ཤེས་རབ་ལ། རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་ནས་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་
2-5-11b
ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱངས་པས། ཚོགས་ལམ་དུ་མོས་པ་ཙམ་ཅིག་ཡུལ་དུ་བྱེད། དྲོད་རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་སྦྱོར་ལམ་དུ་གཟུགས་བརྙན་ཙམ་ཅིག་ཡུལ་དུ་བྱེད། མཐོང་ལམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་མཐོང་ཡང། སྤངས་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད། སྒོམ་ལམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་སུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ནས། ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བར་ཆད་མེད་པའི་ལུང་ལས། སྲིད་པའི་ས་བོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ནས། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་མངོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ།། ཅེས་གསུང་ངོ་།། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལམ་གྱི་གཞུང་ཤིང་ལྟ་བུ་ཅིག་ཡིན་གསུང་། གསང་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། མ་སྨིན་པ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་སྨིན་པ་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་ཐབས་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལ་བརྟེན་ནས། རྫོགས་རིམ་སྤྲོས་བཅས་དང་སྤྲོས་མེད་ལ་བརྟེན་ནས། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་དོ། །ཅེས་གསུང་ངོ་། དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་བསྟན་ལ། གསང་སྔགས་སུ་དོན་དངོས་བསྟན་པ་ཅི་སྟེ་ཞེ་ན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། གསང་སྔགས་སུ་དོན་དངོས་བསྟན་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་དོན་དངོས་མི་སྟོན་པ་ལགས། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ། འདུལ་བ་ནི་བ་ལྟ་བུའོ། །མདོ་སྡེ་ནི་འོ་མ་ལྟ་བུའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞོ་ལྟ་བུའོ། །གསང་སྔགས་ནི་མར་ལྟ་བུའོ།

并且，最初不依靠所缘和努力而成就，中间安住，最后断离高慢分别念。在一切时中都不离开连续不断的正念三摩地。通过不离开俱生的体验，以无漏的无间断喜乐滋润身心，获得净修的功德。不离开由慈悲所激发的菩提心两种形式，通过了悟方便智

 །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་བསྟན་ལ། གསང་སྔགས་སུ་དོན་དངོས་བསྟན་པ་ཅི་སྟེ། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ། ཆུ་བྲེ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་མར་བྲེ་གང་སྡུས་ནས། ཆུ་བྲེ་གསུམ་པོ་སྐམས་ནས། མར་བྲེ་གང་ལུས་པ་ནི་མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ། སྡེ་སྣོད་
2-5-12a
རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས། གསང་སྔགས་ནི་མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསང་སྔགས་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དོན་དངོས་བསྟན་ཏོ།། །། །།།།ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ། རང་གི་སེམས་གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། འདུས་མ་བྱས། སྐྱེ་འགག་མེད་པ། སྟོང་ལ་གསལ་བ། བདེ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཤེས་དགོས། དེ་རྟོགས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ལགས་གསུང་། རང་ལ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་དེ་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱ་བ་ཡིན། ས་དང་པོའི་བདེན་པ་བྱ་བ་ཡིན། རྩེ་གཅིག་བྱ་བ་ཡིན། སེམས་ངོ་ཤེས་པ་བྱ་བ་ཡིན། དེ་རང་གི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། འདུས་བྱས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསག་པ་དང་། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དྲག་པོས་རྟོགས་པ་ཡིན་གསུང་། རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྒོམས་ལ། བླ་མ་ཉིན་མོ་སྤྱི་བོར་བསྒོམ། ནུབ་མོ་སྙིང་པད་མ་འདབ་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྒོམ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་སྤྱི་བོར་ཡང་ཡང་བསྒོམ་ཞིང་རང་ལ་སྟིམ། ཡིད་ལ་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་བཞག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་མི་དམིགས་ཞོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི། ཆུ་ཟླ་འམ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། སྣང་ཡང་བཟུང་དུ་མེད་འཛིན་དུ་ཡང་མེད་པ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ལུས་སེམས་རྩ་བ་བྲལ་བས། རྣམ་རྟོག་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བུ་ཆུང་ངམ། སྨྱོན་པ་ལྟར་ཞེན་ཆགས་མེད་པར་བཞག་གོ། རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་འགྲོ་ཉལ་འདུག་སྡོད་ཐམས་ཅད་ལ་
2-5-12b
གོམས་པར་བྱ་སྟེ་སྒོམ་ཞིང་། རེས་འགའ་རྩ་རླུང་བསྒོམས་པས་བོགས་ཆེ་བ་ལགས་གསུང་སྐད། དེ་ནི་སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དམ། ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་རམ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་གང་ཟག་བྱ་བ་ཡིན། ཆབ་རོམ་ཆུར་ཞུ་བ་དང་འདྲ། འཁོར་བ་ལ་འཇིགས་མི་དགོས་གསུང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་གསུམ་པའོ།། །། །།རྟོགས་ལྡན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འདུད། ཚེ་འདི་སྤངས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཅིག་ལ། ཆོས་སྤང་བླང་གཉིས་ཡིན། དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དམིགས་པའི་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དང་བཞི་ལས། སྤང་བྱ་ནི། རྒྱུའི་དུས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅིག་ཡིན་པ་ལ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་བཟུང་བས་ཞེན་ནས། བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ། ལོག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དུ་འབྱམས་པ་ལ་སོགས་པས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ། འཁྲུལ་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན་རེ་དོགས་སུ་སོང་ན་ནི་འཁོར་བར་ལྟུང་སྟེ་སྤང་བྱའོ། །བླང་བྱ་ནི། རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན་མ་ཞེན་ཅིང་ཞེན་པ་ལོག་པ་ཅིག་ལ། བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ནས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ་མ་འཁྲུལ་པས། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན། རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། བླང་བྱའོ། །དེ་ལ། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་བཞི་སྟེ། གང་ཟག་དང་། བཀའ་དང་། སྣང་བ་དང་། རིག་པའོ། དེ་ཡང་། གང་ཟག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གསུམ་པོ་འཆར་བས། གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། གསོལ་འདེབས་ནུས་པ། འགལ་སྒྱུར་ནུས་པ། མ་འཁྲུལ་བ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་འབྱེད་ནུས་པའོ། །
2-5-13a
དེ་ཡང་། རྣམ་རྟོག་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་ཤེས་ནས། གང་བྱུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གྲོགས་སུ་སྒྱུར་བ་ནི། གསོལ་འདེབས་ནུས་པའོ།

 །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་བསྟན་ལ། གསང་སྔགས་སུ་དོན་དངོས་བསྟན་པ་ཅི་སྟེ། བཀའ་སྩལ་པ། འཇམ་དཔལ། ཆུ་བྲེ་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་མར་བྲེ་གང་སྡུས་ནས། ཆུ་བྲེ་གསུམ་པོ་སྐམས་ནས། མར་བྲེ་གང་ལུས་པ་ནི་མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ། སྡེ་སྣོད་
2-5-12a
རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས། གསང་སྔགས་ནི་མར་གྱི་ཉིང་ཁུ་ལྟ་བུའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསང་སྔགས་ནི་རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་དོན་དངོས་བསྟན་ཏོ།། །། །།།།ཡང་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་གསུམ་པ་ནི། སེམས་ཉིད་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ། རང་གི་སེམས་གདོད་ནས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ། འདུས་མ་བྱས། སྐྱེ་འགག་མེད་པ། སྟོང་ལ་གསལ་བ། བདེ་ལ་ངོས་བཟུང་མེད་པར་ཤེས་དགོས། དེ་རྟོགས་ན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བ་ལགས་གསུང་། རང་ལ་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་དེ་ཤེས་ན་ཡེ་ཤེས་ཤེས་བྱ་བ་ཡིན། ས་དང་པོའི་བདེན་པ་བྱ་བ་ཡིན། རྩེ་གཅིག་བྱ་བ་ཡིན། སེམས་ངོ་ཤེས་པ་བྱ་བ་ཡིན། དེ་རང་གི་བརྩོན་འགྲུས་དང་། འདུས་བྱས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་བསག་པ་དང་། བླ་མ་ལ་མོས་གུས་དྲག་པོས་རྟོགས་པ་ཡིན་གསུང་། རང་ཡི་དམ་གྱི་ལྷར་བསྒོམས་ལ། བླ་མ་ཉིན་མོ་སྤྱི་བོར་བསྒོམ། ནུབ་མོ་སྙིང་པད་མ་འདབ་བརྒྱད་ཀྱི་སྟེང་དུ་བསྒོམ། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་དང་། བརྒྱུད་པའི་བླ་མ་རྣམས་སྤྱི་བོར་ཡང་ཡང་བསྒོམ་ཞིང་རང་ལ་སྟིམ། ཡིད་ལ་གང་ཡང་མི་བྱ་བར་བཞག་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡིད་ལ་མ་བྱེད་མི་དམིགས་ཞོག །ཅེས་གསུངས་སོ། །སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་ནི། ཆུ་ཟླ་འམ་མེ་ལོང་གི་གཟུགས་བརྙན་ལྟར། སྣང་ཡང་བཟུང་དུ་མེད་འཛིན་དུ་ཡང་མེད་པ་བཞིན་དུ། རང་གི་སེམས་ཀྱི་སྣང་བ་འཛིན་པ་ཡིན་ལ། ལུས་སེམས་རྩ་བ་བྲལ་བས། རྣམ་རྟོག་རྩ་བྲལ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །བུ་ཆུང་ངམ། སྨྱོན་པ་ལྟར་ཞེན་ཆགས་མེད་པར་བཞག་གོ། རྣམ་རྟོག་བྱུང་ཡང་སེམས་སུ་ཤེས་པར་བྱས་ལ་འགྲོ་ཉལ་འདུག་སྡོད་ཐམས་ཅད་ལ་
2-5-12b
གོམས་པར་བྱ་སྟེ་སྒོམ་ཞིང་། རེས་འགའ་རྩ་རླུང་བསྒོམས་པས་བོགས་ཆེ་བ་ལགས་གསུང་སྐད། དེ་ནི་སྣང་བ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའམ། སྣང་སྟོང་དབྱེར་མེད་དམ། ཟུང་འཇུག་གི་རྣལ་འབྱོར་རམ། སྤྲོས་བྲལ་གྱི་གང་ཟག་བྱ་བ་ཡིན། ཆབ་རོམ་ཆུར་ཞུ་བ་དང་འདྲ། འཁོར་བ་ལ་འཇིགས་མི་དགོས་གསུང་། ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དོན་གསུམ་པའོ།། །། །།རྟོགས་ལྡན་རིན་པོ་ཆེ་ལ་འདུད། ཚེ་འདི་སྤངས་ནས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཅིག་ལ། ཆོས་སྤང་བླང་གཉིས་ཡིན། དེ་ལ་རྒྱུ་རྐྱེན། བདག་པོའི་རྐྱེན། དམིགས་པའི་རྐྱེན། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དང་བཞི་ལས། སྤང་བྱ་ནི། རྒྱུའི་དུས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཅིག་ཡིན་པ་ལ། དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་བཟུང་བས་ཞེན་ནས། བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ། ལོག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས། ཚིག་དང་ཐ་སྙད་དུ་འབྱམས་པ་ལ་སོགས་པས། དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ། འཁྲུལ་ཏེ། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན་རེ་དོགས་སུ་སོང་ན་ནི་འཁོར་བར་ལྟུང་སྟེ་སྤང་བྱའོ། །བླང་བྱ་ནི། རྒྱུའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན་མ་ཞེན་ཅིང་ཞེན་པ་ལོག་པ་ཅིག་ལ། བདག་པོའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་ཕྲད་ནས་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་སུ་མ་འཁྲུལ་པས། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན། རེ་དོགས་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་པ་སྟེ། བླང་བྱའོ། །དེ་ལ། ཡང་དག་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནི་བཞི་སྟེ། གང་ཟག་དང་། བཀའ་དང་། སྣང་བ་དང་། རིག་པའོ། དེ་ཡང་། གང་ཟག་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་གསུམ་པོ་འཆར་བས། གང་ཟག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། གསོལ་འདེབས་ནུས་པ། འགལ་སྒྱུར་ནུས་པ། མ་འཁྲུལ་བ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་འབྱེད་ནུས་པའོ། །
2-5-13a
དེ་ཡང་། རྣམ་རྟོག་སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་ཤེས་ནས། གང་བྱུང་ཤེས་རབ་ཀྱི་གྲོགས་སུ་སྒྱུར་བ་ནི། གསོལ་འདེབས་ནུས་པའོ།


#### 注意此处是断点重试开始位置，可能需要清理此位置之前的一次翻译 ####
提问：世尊，波罗蜜多（显教）中讲示了法义的总相，而密咒中讲示了实际义理，这是为什么？
回答：文殊，如果将一碗酥油收集在三碗水中，当三碗水干涸后，留下的一碗酥油，称为酥油精华。同样地，在诸藏经中，密咒好比酥油精华。因为密咒是为了证悟自性智慧而直接教示实际义理。
又，仁波切说：大手印第三义，即所谓"心性俱生"，应当了知自心本来自然成就，无为，无生无灭，空而明，乐而无可执取。若证悟此，称为"俱生智慧"。若了知本自具有之本性，称为智慧。这是初地真谛，称为专一，称为认识心性。通过自己的精进、积累有为福德资粮以及对上师的强烈信心而证悟。
应将自身观为本尊，白天观想上师在头顶，夜晚观想上师在心间八瓣莲花上。反复观想一切佛菩萨及传承上师于头顶后融入自身，安住于无所作意之中。如是已说"不作意、无缘而安住"。
俱生显现，如水中月影或镜中影像，虽然显现却不可执取，不可捉摸，如是执取自心的显现。由于身心根本分离，应知妄念根本断绝。如婴儿或疯子般无执著而安住。即使生起分别念，也应了知为心性，在行走、卧、坐、立一切时中修习熟悉。有时修习脉风可增上功效。
这就是俱生显现，或称显空不二，或称双运瑜伽，或称离戏者。如冰融为水，不必畏惧轮回。这是大手印第三义。
顶礼具证悟仁波切。舍弃今生而实修者，法有二：取与舍。其中有四缘：因缘、增上缘、所缘缘、等无间缘。应舍者：在因位时本无实体，却执为实有和相状；在增上缘时，遇到邪善知识，沉溺于文字名相等；在所缘缘时，产生错乱；在等无间缘时，若生起希望和忧虑，则堕入轮回，应当舍弃。
应取者：在因缘时不执著或已断除执著；在增上缘时遇到真正的善知识；在所缘缘时不错乱；在等无间缘时远离希望与忧虑，即是成佛，应当取持。
真正的善知识有四种：人、教法、显现和明觉。依靠人而显现其余三者。人的特征是：能祈请，能转违缘，无错乱，能以智慧辨别。
知道分别念是恩德，将任何所生转为智慧助伴，这是能祈请。


 །མ་བདེ་བ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་གཟན་ངེས་པ་ཅིག་བྱུང་ཡང་། དེ་ལ་མི་བཟོད་མེད་པར། སླར་གྲོགས་སུ་འགྲོ་ན་འགལ་སྒྱུར་ནུས་པའོ། །འཁྲུལ་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་རྟོག་ངོ་མ་ཤེས་པས་འཁྲུལ་ཏེ། རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ཤེས་པས་རྟོག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ནི་མ་འཁྲུལ་པའོ། །རྣམ་རྟོག་དེ་ལྟར་དུ་ཤེས་ན། མདུང་ནམ་མཁའ་ལ་བསྐོར་བ་བཞིན་དུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་རྡུགས་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གོ་འབྱེད་ནུས་པའོ། །དམིགས་པའི་རྐྱེན་ལ་བཞི་སྟེ། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད། བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཆོས་སྐུ། འགག་པ་མེད་པ་ལོངས་སྐུ། གནས་པ་མེད་པ་སྤྲུལ་སྐུ། སྐུ་གསུམ་རྟོག་པའི་བློ་ལ་ཡང་སྣང་། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་དུ་འདོད་ཀྱང་ངོ་བོ་ལ་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུའོ། །སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་སྐུ་བཞི་ངོས་འཛིན་པས། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རྟོག་པ་བྱུང་ཚད་སེམས་ཉིད་ཡིན་པས་མི་སྤོང་བར་སྐུ་བཞིར་འཁྱེར་བའོ། །བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། རྟོག་པ་སྐུ་བཞི་ཡིན་ཡང་བྱེད་པ་པོ་མེད། ཆོས་སྐུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འགྲོ་བའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། གདོད་མ་ནས་སྐུ་བཞི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཡིན། དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་བཞི་ལས་མ་འདས་པ་སྟེ་བལྟ་བའི་གོ་ཆ་སྟེ། ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཡུལ་དུ་ཤེས་པས། མཐའ་ཐམས་ཅད་ཁེགས་ནས། དཔེར་ན། བྱ་ཐག་པས་བཏགས་པ་དང་འདྲའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་
2-5-13b
གོ་ཆ་ནི། རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅས། ལུས་བསྲང་། མིག་སྣ་རྩེར་ཕབ། ལག་པ་མཉམ་བཞག་གི་ཕྱག་རྒྱ་བྱས་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་བལྟས་པས། ཚིག་ཏུ་ལན་གསུམ་བརྗོད་པ་ནི་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ། ཚིག་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དོན་གོ་བར་བྱེད་པ་ནི་བསམ་པའི་ཤེས་རབ། རྟོགས་པ་དོན་དུ་ཤེས་པ་ནི་སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ནི་དམིགས་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན་མ་འཁྲུལ་བའོ།། །།དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱིས་དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླངས་པས། རྟོགས་པ་མངོན་གྱུར་གྱི་སངས་རྒྱས་ཤེས་ཀྱང་དེ་ལ་བྱ། སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ན། དེ་ལྟ་བུའི་དོན་རྟོགས་ཅིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ནི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཉིད་ཡིན་པས། རྟོག་པ་ཉིད་ལ་ལམ་བྱེད་པ་ནི། ཆོས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་བ་ཡིན། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པའི་མཁན་པོ་རྟེན་མེད་པའི་རིག་པ་ལས་བྱུང་བས། ཐོགས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དགེ་འདུན་ཡིན།། །།དེ་ལྟ་བུའི་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ལམ་དེ་ལ། རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ལམ་དུ་འགྲོ། ཐབས་སུ་འགྲོ། རྟོག་པ་ཅི་སྐྱེས་ཉིད་ཀྱི་སྐུལ་མར་བཏབ་ནས་གྲོགས་སུ་འགྲོ་སྟེ། རྟོག་པ་གང་དང་གང་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས་ཤེས་རབ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལམ་དུ་བྱུང་བས་བསམ་གཏན། རྟོག་པ་སྐྱེས་ཚད་ལམ་ཉིད་དུ་སྐྱེས་པས། ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་བརྩོན་འགྲུས། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་མི་སྐྲག་པས། བཟོད་པ། དེ་ལྟ་བུའི་བསམ་གཏན་དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་ས་བོན་མེད་པས། ཚུལ་ཁྲིམས། དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཤེས་ཀྱིས་རྟེན་འབྲེལ་ལམ་ཏུ་བླངས་པས། དེ་ལྟར་མ་རྟོགས་པའི་སེམས་
2-5-14a
ཅན་ལ་སྙིང་རྗེ་ངམ་ངམ་ཤུགས་ཀྱིས་སྐྱེས་ནས་ཅི་བྱས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་འགྲོ་བས། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ།། །།དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པའི་ལམ་འདི་སྐབས་བརྒྱད་ད་ལྟར་གྱི་སྒྲུབ་པ་པོའི་ལག་ཆར་ཁྱེར་བས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཐོབ་སྟེ། སེམས་དང་རྟོག་པ་ཐ་མི་དད་དེ་ཐམས་ཅད་སྐུ་བཞིར་ཁྱེར་བས་སོ།

尽管在自心相续中出现了确定扰乱自心的不乐，对此不生厌烦，反而将其转为助伴，这是能转违缘。一切迷乱都是由于不认识分别念的本性而产生迷乱；通过认识分别念即是心性，将分别念转为道用，这是无错乱。若如此了知分别念，就像在虚空中挥舞长矛一样，对一切法无有障碍，这是能以智慧辨别。
所缘缘有四：了知的特征、殊胜的特征、作用的特征、本性的特征。
了知的特征是：以智慧认识心的特征，无生是法身，无灭是报身，无住是化身。三身也显现于分别之心中，虽想以言词表达，但本性离于所取，超越心智范围，是自性身。通过辨认心的特征为四身，这是了知的特征。
殊胜的特征是：由于所生的一切分别念都是心性，故不舍弃而将其转为四身。
作用的特征是：虽然分别念是四身，却无作者，法身如幻地运行。
本性的特征是：本初即自然成就的四身。
如此一切法不离四种特征，这是观照的铠甲：通过智慧了知一切为智慧境界，破除一切边见，如同被绳索束缚的鸟。
智慧铠甲是：结金刚跏趺坐，挺直身体，眼睛视线放在鼻尖，双手结定印，以智慧观照心的特征。用语言表达三次是闻慧，依靠这些语言理解其义是思慧，证悟为义理是修慧。这是在所缘缘时不错乱。
等无间缘是：通过如是以智慧实修，虽了知证悟即是现前成佛，但也不执着于此。若就皈依而言，了悟并通达如此义理，即是皈依佛；因为一切法即是彼性，以分别念本身为道，即是皈依法；如是将分别念转为道的导师是无所依的觉性，即是无碍智慧僧团。
在如此殊胜道上，任何生起的分别念都成为六波罗蜜多的道路，成为方便。通过激励任何所生的分别念而将其转为助伴：了知任何分别念的特征是智慧，一切分别念都成为道是禅定，所生分别念即是道本身是遍净精进，对法性义理无所畏惧是忍辱，如是禅定中无有烦恼种子是戒律，通过如是方便智慧将缘起摄为道，对不了解此义的众生自然生起强烈悲心，一切所行皆成利益众生之事，这是布施波罗蜜多。
具有如此道的八个阶段成为当前修行者的工具，获得不退转地位，因为心与分别念无别，一切都转为四身。


 །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ། ཐམས་ཅད་ལམ་དུ་ཤེས་པས། ལམ་ཤེས། སྒྲུབ་པ་པོ་ཐམས་མཁས་ནས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར། གདོད་མ་ནས་རྟོག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་ཡིན་པར་ཤེས་པས་གཞི་ཤེས། རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་སྦྱོར་བས། རྣམ་ཀུན་མངོན་རྫོགས། དེ་ལྟར་ཤེས་པས་ཤེས་རབ་རྣོ་ཞིང་རྩལ་སྦྱོང་བ་ལ་ཚེགས་མེད་པས། རྩེ་མོ། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་མི་སྤོང་བར་མཐར་གྱིས་སྒྲུབ་པས། མཐར་གྱིས་པ། ཤེས་རབ་ཀྱིས། གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས་སྐད་ཅིག་མ་ལ་བྱང་ཆུབ་པ། ཐམས་ཅད་ཆོས་སྐུའི་འཕྲིན་ལས་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པས། སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའོ།། །།ཁྱད་པར་གྱིས་ལམ་འདི་ལ། ལམ་རྣམ་པ་ལྔའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྟོག་པ་དགེ་སྦྱོར་གྱི་གྲོགས་སུ་འགྲོ་བས། ཚོགས་ལམ། རྟོག་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ལམ་ཁྱད་པར་ཅན་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པས་ན། སྦྱོར་ལམ། རྟོག་པ་ཉིད་སྐུ་བཞིར་མཐོང་བས། མཐོང་ལམ། རྟོག་པ་གང་སྐྱེས་ཀྱང་སྐུ་བཞི་དང་མི་འབྲལ་བས། སྒོམ་ལམ། དེ་ཉིད་ལ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་ནས། དེ་ལས་ལྷག་པའི་ལམ་གཞན་ལ་བསླབ་ཏུ་མེད་པས། མཐར་ཕྱིན་པའི་ལམ་མོ།། །།ལམ་དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་དུ་འགྲོ་སྟེ།
2-5-14b
དྲན་པ་བྱུང་ཚད་ལམ་དུ་འགྲོ་བས་ན། དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ། རྟོག་པ་མི་སྤོང་བར། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པས། དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ། ལམ་དེ་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བས། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི། དད་པས་རྒྱུ་བྱས། དྲན་པས་ལམ་བྱས། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱིས་གྲོགས་བྱས། དེ་གསུམ་ནི་ཐབས་ཡིན་ཏེ། དེ་གསུམ་དེ་ལྟར་ཤེས་པས། ཤེས་རབ། ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྟེན་འབྲེལ་སྐྲུན་པས་ཐམས་ཅད་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་འབྱུང་བས་འབྲས་བུ། དེ་ལྟར་དབང་པོ་ལྔ་ལག་ཏུ་བླངས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་སྦྱང་པ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྐྱེས་པས། དྲན་རིག་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གྲོགས་སུ་འབྱུང་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གོ། ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་ཏུ་ཤེས་པས་རྣམ་རྟོག་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་། རྣམ་རྟོག་ཉིད་ཀྱིས་མི་གོས་པར་དེ་ཉིད་ལམ་དུ་འགྲོ་བས། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའོ། །དེ་ལྟར། ལྟ་བའི་གོ་ཆ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྡར་ཤ་བཅད་ནས། གོལ་ས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ཁེགས་པས། དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གྱི་དུས་ན་རེ་དོགས་དང་བྲལ་བར་འགྲོའོ། །དེ་ལ་ཡང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་གོ་ཆས་རྟོག་པ་ལམ་དུ་འཁྱེར་བའི་དུས་སུ། གོང་དུ་བསྟན་པའི་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་བསྔོ་བགྲང་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་བྱས་ན། སྐྱོན་དུ་འགྲོ་སྟེ། ལམ་ནི། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་འབའ་ཞིག་ལ་བྱེད་པ་ཡིན། སྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཚིག་དང་བློ་ལས་འདས་པ་ཡིན། འོ་ན་ལམ་དུ་ཇི་ལྟར་འཁྱེར་ན། དྲན་པས་ལམ་དུ་འཁྱེར་ཏེ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་འཁྱེར་ན། རྟོག་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དྲན་པ་ལ་དབང་བསྒྱུར་ཅིང་འགྲོ་བའོ།

一切相智，因了知一切为道，是道智；修行者不是由后天所作，而是本来分别念的自性，了知其如是本性是基智；因将因、道、果三者合为一体，是遍智现证；因如是了知，智慧敏锐且修习无有困难，是顶峰；因如是不舍分别念而次第修习，是渐次；以智慧了知暂时特征而刹那成就菩提，一切皆为法身事业之受用，是圆满身。
特别是，若就五道而言，此道中：因分别念成为善行之助伴，是资粮道；因依靠分别念本身，殊胜道路生于相续，是加行道；因见分别念本身即为四身，是见道；无论生起何种分别念都不离四身，是修道；对此生起确信，无需学习其他更高之道，是究竟道。
此道即是三十七菩提分法：任何生起的忆念都转为道，是四念住；不舍分别念，以智慧了知分别念的特征，即是四正断；于此道中生起一切神通，是四神足；信心为因，念为道，精进为伴，这三者是方便；了知这三者即是智慧，由方便智慧创造缘起，一切皆成为禅定而成就，这是果；如是运用五根，修习智慧之力，生起菩提心，一切忆念觉知都成为菩提助伴，是七菩提支；了知一切为菩提分，虽受用分别念，却不被分别念本身所染，而将其转为道，是八支圣道。
如是，观照的铠甲是：通过确认一切法的表征，遣除一切误入之边际，在等无间缘时远离希望与忧虑。
此外，当以智慧铠甲将分别念转为道时，对于前述道之功德，是否用智慧进行分别计算？若如此行，将成过失，因为道仅依修慧，而修慧超越文字和心智。那么，如何转为道？以念转为道。依靠什么而转？依靠分别念本身，以智慧掌控并引导正念。


 །རྟོག་པ་ལ་ཇི་ལྟར་
2-5-15a
བལྟ་ན། རྟོག་པ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་དུས་སུ། དེ་ཡང་སྤང་བློ་མི་བཏང་བར། སྙིང་དུ་སྡུག་པ། དགོས་པ། སྐུ་དྲིན་ཅན་དུ་བལྟ། དེ་ལྟར་བལྟ་བ་ཅི་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་རང་ལ་རང་ཆས་སུ་ཡོད་པས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཡིན་པས། དེ་ལྟར་བལྟས་པས་རྟོག་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ངོ་ཤེས་པས་སྐུ་བཞི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་། དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བས་མ་ཞི་བར་ཆགས་སྡང་སྐྱེས་ན། རྟོག་པ་གཅིག་སྐྱེས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྟོག་པ་ཡིན་པས་མྱུར་དུ་མི་སྤང་བར་གོང་གི་ལྟ་བས་གཏན་ལ་དབབ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ནས་རང་ཞི་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བས། ཡོན་ཏན་གྱི་ཆོས་སུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་འགག་པ་མེད་པར་ཤུགས་ཀྱིས་འབྱུང་སྟེ། ཡོན་ཏན་དེ་ལྟ་ཞེས་ན། ལམ་བརྡུངས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་མི་གནས་པར། གནས་སྐབས་ཀྱི་འབྲས་བུར་ཤེས་པར་བྱས་ལ། གོང་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་སྦྱང་ངོ་། །དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྩལ་གྱིས་རྟོག་པ་ཆོས་སྐུར་མཐོང་བས་ཚད་མ་ཞེས་དེ་ལ་བྱ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྟོག་པའི་རྩ་བ་ངོ་ཤེས་པས། མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དབུ་མའོ། །གོལ་ས་གཅོད་པ་ཨྠི།། །། །།༄། །བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སེམས་ཙམ་པ་རང་རིག་དོན་དམ་དུ་འདོད་དེ། རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་གསལ་བའི་རང་རིག་དོན་དམ་དུ་ཡོད་པར་འདོད། །དབུ་མ་པ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ང་ཡི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱི་ཨ་མ་གང་ཡིན་པ། དེ་ནི་ང་ཡི་ཆུང་མ་ཡིན། ཁྱོད་ཀྱི་རང་རིག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་བཟུང་བ་དེ་ངར་འཛིན་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ང་ཡི་ཀུན་རྫོབ་
2-5-15b
ཡིན། ང་ནི་ཡོད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། མེད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། གཉིས་ཀའི་མཐའ་དང་བྲལ། གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པའི་མཐའ་དང་བྲལ། མཐའ་བཞི་དང་བྲལ་བས་གང་ཡང་ཁས་མི་ལེན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ན་རེ། ཁྱོད་རང་ཁས་གང་ཡང་མི་ལེན་ན། སེམས་ཙམ་པ་ལ་སོགས་པའི་གྲུབ་མཐའ་གཞན་ཁེགས་སམ་མི་ཁེགས་ཞེས་ཟེར། དབུ་མ་པ་ན་རེ། ཁེགས་ཟེར། ཕར་ཕྱིན་པ་ན་རེ། ཁྱོད་ཀྱི་ཁས་གང་ཡང་མ་བླངས་ཀྱང་། གྲུབ་མཐའ་གཞན་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་ཁས་བླངས་སུ་ཐལ། ང་ནི་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། ཤེས་པ་འདས་པ་ནི་འགགས་ཏེ། དཔེར་ཡང་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་། མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་ཏེ། དཔེར་ཡང་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་བརྟག་དཀའ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པའོ། །དེ་བས་ན། གཟུགས་དང་། ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པས་ན། ང་ནི་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པའོ།། །།གསང་སྔགས་པ་ན་རེ། ཁྱེད་ཐམས་ཅད་དང་ང་མཐུན། སེམས་ཙམ་པ་དང་མཐུན་ཏེ། རང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་རྟོག་གེའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་གསལ་བ་དང་མཐུན། ཁྱོད་པས་ང་ལྷག་སྟེ། ཁྱོད་རང་རིག་དོན་དམ་པ་ཡོད་པར་འདོད། ང་རིག་པ་སྐྱེ་མེད་ཡིན། དབུ་མ་པ་དང་མཐུན་ཏེ། མཐའ་བཞིའམ། བརྒྱད་དང་ཡང་བྲལ་བར་འདོད་པས་མཐུན། ཁྱོད་པས་ང་ལྷག་སྟེ། ཁྱོད་ཉམས་མྱོང་མི་འདོད་དེ། ཉམས་མྱོང་ཡོད་པས་ང་ལྷག །དབུ་མ་པ་ན་རེ། ཁྱོད་ཉམས་མྱོང་འདོད་པས་མི་རུང་། ཉམས་རྟོག་པ་ཡིན། རྟོག་པ་འཁོར་བ་ཡིན། ང་ཉམས་མྱོང་མི་འདོད་ཟེར། གསང་སྔགས་
2-5-16a
པ་ན་རེ། ཁྱོད་སྒོམ་མམ་མི་སྒོམ། སྒོམ་ན་ཉམས་མྱོང་མི་འབྱུང་མི་སྲིད། མི་སྒོམ་ན་ཉམས་མྱོང་མེད། ཉམས་མྱོང་མེད་ན་སངས་མི་རྒྱ། རང་རིག་པ་སྐྱེ་མེད་བློ་ལས་འདས་པའི་ཉམས་དེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ།

如何观察分别念？当分别念次第生起时，不起舍弃之心，而应视为心爱、必要且具恩德之物。为何如此观察？因一切功德本自具足，是自性的证悟，如此观察则认识分别念的自性特征，四身自然显现。如此将分别念转为道时，若生起贪嗔而不能平息，当一个分别念生起时，因其为自性分别念，不应急于舍弃，而应以前述见解确立。如是证悟后，自然寂灭自解脱，一切功德法无碍自然显现。若执着于这些功德，便是扰乱道路，应不住于此，了知为暂时果位，更进一步修习智慧之力。如是以智慧之力见分别念为法身，称为量；以智慧认识分别念的根本，是离一切边的中观。断除误入之处。
顶礼诸位至尊上师。唯识宗主张自证为胜义，认为明觉智慧超越思辨范围，佛陀心中明了的自证在胜义中存在。
中观派说：你所谓的胜义，对我而言只是世俗；你的母亲是谁，对我而言那是我的妻子。你执著自证在胜义中存在，这是我执，对我而言那是世俗。我离有边、离无边、离有无二边、离非有非无边，远离四边，不作任何承认。
波罗蜜多派说：如果你什么都不承认，那么你能否破除唯识等其他宗派的观点？
中观派说：能破除。
波罗蜜多派说：虽然你什么都不承认，但由于能破除其他宗派，所以你实际上有所承认。我不执著任何对象，过去的识已灭，不能作为比喻或因；未来的识未生，不能作为比喻或因；现在刹那的识难以考察，无相、无生、无灭。因此，由于不执著色、受等，我不执著任何对象。
密咒派说：我与你们所有人都相符。与唯识派相符，因为我也认为自证智慧超越思辨范围，在佛陀心中明了；但我胜过你，因为你认为自证在胜义中存在，而我认为觉性是无生的。我与中观派相符，因为我也主张远离四边或八边；但我胜过你，因为你不承认体验，而我有体验所以胜过你。
中观派说：你承认体验是不合理的，因为体验是分别念，分别念是轮回，我不承认体验。
密咒派说：你修不修？若修，不可能不生起体验；若不修，则无体验；无体验则不能成佛。无生自证超越心智的体验，你无法言说。


 །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་མཐུན། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དེ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་འཕྲུལ་ཡིན་པས། གཞི་རྩ་མ་གྲུབ་པ་གང་དུ་ཡང་མི་དམིགས་པ་དང་མཐུན། ཁྱོད་བས་ང་ལྷག །ཁྱོད་ཤེས་པ་འདས་པ་ནི་འགགས་ཏེ། དཔེར་ཡང་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་། མ་འོངས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་ཏེ། དཔེར་མི་རུང་། རྒྱུར་ཡང་མི་རུང་། ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་འདི་བརྟག་དཀའ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མ་དེ་ཀ་ལྟར་ཁྱེར་བས་ཁྱོད་ལ་ཐུག་པ་མེད་པའི་སྐྱོན་ཡོད། ཁྱོད་དོན་སྤྱིའི་རྣམ་པ་ཡུལ་དུ་བྱས་པ་ཡིན། རང་ཉིད་སྟོང་པར་མ་ཤེས་པས། ཡུལ་དང་སྟོང་པའི་རྣམ་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ་རྗེས་དཔག་ལ་རྒྱས་འདེབས་མེད། སྒྲོ་འདོགས་རེ་རེ་གཅོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ང་ལ་རྒྱས་འདེབས་ཡོད། ང་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལ་བརྟག་དཔྱད་མི་གཏོང་། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་འདི་དང་པོ་སྐྱེ་མ་མྱོང་། ཐ་མ་འགགས་མི་སྲིད། སྐྱེ་འགག་མེད་པའི་ངོ་བོའི་ཉམས་དེ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གཅོད་པར་མི་ནུས། དེ་ལྟ་བུའི་ཉམས་མྱོང་ཡོད་པས་ང་ལྷག །འོ་ན་གསང་སྔགས་པ་རང་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་བོ། །ཐབས་ནི་གཏུམ་མོ། །གཏུམ་མོའི་ཡོན་ཏན་ནི། རླུང་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རྟགས་ལྔ་དང་། ཡོན་ཏན་བརྒྱད་འབྱུང་སྟེ། རྟགས་ལྔ་ནི། དུ་བ་ལྟ་བུ་དང་། སྨིག་རྒྱུ་ལྟ་བུ་དང་། སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང་། མར་མེ་ལྟ་བུ་དང་། སྤྲིན་མེད་པའི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཕན་ཡོན་བརྒྱད་ནི། ས་ཡིས་ལུས་གཟུང་ཐུབ། ཆུ་ཡིས་སྣུམ། མེ་ཡིས་དྲོད་སྐྱེ། རླུང་གིས་ཡང་ཞིང་གཡོ། ནམ་མཁས་ཡོད་པར་མི་ཚོར། ཟླ་བས་མདངས་གསལ། ཉི་མས་
2-5-16b
གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་། ཐམས་ཅད་ཀུན་སོན་པོའི་ཕན་ཡོན་ཅི་ལ་ཡང་ཐོགས་རྡུགས་མེད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི། གཟུང་འཛིན་གཉིས་རླུང་ལ་འགྱུ་སྟེ། རླུང་དྷུ་ཏཱིར་ཚུད་ན་ཉོན་མོངས་པ་ངང་གིས་འགག །དེ་བཞིན་དུ། ཡི་དགས་ཀྱང་རླུང་གཉིས་ནས་འཇུག་སྟེ། རླུང་དྷུ་ཏཱིར་ཚུད་ན་ཡི་དགས་ཀྱིས་མི་ཚུགས། དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བཞིའི་ནད་ཀྱིས་ཀྱང་མི་ཚུགས་སོ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བོ། །ཤེས་རབ་ནི། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ། འགག་པ་མེད་པའི་ལམ། གནས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་སྟེ། ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་གསུམ་གྱིས་ཕུལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་རིག་པ། ཆོས་གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་ཤིང་སྐྱེ་བ་མེད་པར་ཐག་ཆོད། སྐྱེ་མེད་གཅིག་པུར་བྱས་ན་ཆད་ལྟར་འགྲོ་སྟེ། སྐྱེ་མེད་ལ་རིག་པ་ཁོང་རྐྱལ་དུ་གནས་པ་ནི། དཔེར་ན། འོ་མ་ལ་མར་ཡོད་པ་དང་འདྲའོ།། །།འགག་པ་མེད་པའི་ལམ་ནི། གསལ་བའམ་ཉམས་སུ་མྱོང་རྒྱུ་ཅིག་མེད་ན་ལམ་དུ་མི་འགྲོ་སྟེ། རིག་པའི་ངོ་བོ་ནི། གསལ་ལ་གོ་མ་འགག་པ། དེ་ལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལམ་མོ།། །།གནས་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་ནི། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཆད་པས་ན་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ། །མི་མཐུན་པ་ནི། དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རིག་པའི་ངོ་བོ་རྟོགས་ན། མར་མེ་བྱུང་བས་མུན་པ་འབྲོས་པ་བཞིན། མི་མཐུན་པ་ཤུགས་ཀྱིས་གཅོད་པས་ན་ཤེས་རབ་བོ།། །།ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི། མི་མཐུན་པ་རྣམས་ཆད་པར་གྱུར་བའི་ངོ་བོ་དེ་ལས་ཆོས་སྐུ་འབྱུང་། དེ་ལས་གཟུགས་སྐུ་འབྱུང་བ་ནི་ཐོབ་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུའོ།། །།༄། །བླ་མ་དམ་པ་རྣམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྒྲིབ་པ་ནི་གསུམ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་ངོས་འཛིན་ན། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ནི་དོན་ལ་མ་རིག་པ་ཡིན། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་
2-5-17a
ནི། ཡེ་ནས་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའོ།

与波罗蜜多相符，因为外在所取对象是心的幻变，根基不成立而不执著任何对象。但我胜过你，你认为过去的识已灭，不能作为比喻或因；未来的识未生，不能作为比喻或因；现在刹那的识难以考察。若仅持此刹那，你有无穷尽的过失。你是以共相为对象，因不了知自空，所以不生对境与空性之相，无法增益比量，只能一一断除增益。我有增益，我不对外在所取对象进行观察，这内在能取的心从未生起过，最终不可能灭尽，这无生无灭本性的体验，三世诸佛也无法断除。因有如此体验故我胜过你。
那么，密咒派自身分为二：方便与智慧。方便即拙火。拙火的功德是：因气入于内，生起五种相和八种功德。五种相是：如烟、如蜃景、如萤火虫、如灯火、如无云晴空。八种利益是：地能支撑身体，水使身柔润，火生暖，风使轻而动，虚空感不到存在，月使光泽明亮，太阳使他人不见，遍一切利益是对任何事物都无障碍。
烦恼即能取所取二者转为气，若气入中脉，烦恼自然止息。同样，饿鬼也从两气而入，若气入中脉，饿鬼不能侵害。同样，四大之病也不能侵害。诸如此类的功德不可思议。
智慧是：无生之觉性，无灭之道，无住之智慧，无得之果三者超胜。无生之觉性，确定诸法本来不生且无生。若仅执无生，将堕入断见，觉性存在于无生中，譬如牛奶中有酥油。
无灭之道，若无明晰或可体验之物，则不能成为道路；觉性的本质是明晰而不碍解，对此修习熟悉即是道路。
无住之智慧，因断除一切违品，故称为智慧。违品即事物和相等。若证悟觉性本质，如灯生起则黑暗逃逸，自然断除违品，故称智慧。
无得之果，从断除违品的本性中生起法身，从中生起色身，是为无得之果。
顶礼诸位至尊上师。障有三种：所知障、烦恼障、业障。其辨识是：所知障是对义理的无明，烦恼障是本来存在于相续中的贪欲等。
;


 །དེའི་རྩ་བ་མ་རིག་པ་ལས་བྱུང་། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་བསླངས་པའི་མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤྱད་པས། འབྲས་བུ་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་བ་དེ་ཡིན། དེ་གསུམ་སྤོང་བ་ནི། བཀའ་གདམས་ལ་སོགས་པ་དགེ་བཤེས་ཀུན་ནི། སྔོན་ལ་གཉིས་པོ་སྦྱངས་ལ། ཤེས་བྱ་ཞོར་ལ་སྦྱང་གསུང་། བླ་མ་མི་ལའི་ཞལ་ནས། སྔོན་ལ་ཤེས་བྱ་སྦྱང་། ཤེས་བྱ་འབྱོངས་ནས་ལས་ཉོན་གཉིས་པོ་སྒྲོག་རང་གདལ། ཤེས་བྱ་མ་འབྱོངས་ན་ལས་ཉོན་གཉིས་པོ་ལན་ཅིག་འབྱོངས་ཀྱང་། ཡང་སྐྱེ། དཔེར་ན། སྡོང་པོའི་ཡལ་ག་བཅད་པ་དང་འདྲ། ཤེས་བྱ་འབྱོངས་ན། སྡོང་པོའི་རྩ་བ་ནས་བཅད་པ་དང་འདྲ། སྐྱེ་རྒྱུ་མེད་དེ་སྒྲོག་རང་བརྡལ་སོང་བ་ཡིན་གསུང་། དེ་གཉིས་ཀ་བདེན། དགེ་བཤེས་པ་བདེན་ཏེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་དང་མ་བྲལ་ན་སངས་རྒྱ་བའི་ཐབས་མེད། བླ་མ་བདེན་ཏེ། ཤེས་བྱ་ལ་ཀོ་ལོང་མ་གསོལ་ན། ལས་ཉོན་གཉིས་ཟད་ཀྱང་མ་ཕན། ཤེས་སྒྲིབ་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་དུས་བག་ལ་ཉལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆུ་དང་འོ་མ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་དང་འདྲེས་པས། ཡུལ་དང་ཕྲད་ན་སྣང་གིས། རྣམ་སྨིན་འཕྲལ་དུ་མི་འབྱིན། བག་ཆགས་དེ་ལ། རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་ལས། ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ། །ས་བོན་ཐམས་ཅད་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་པར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པས། ཟབ་པ་ནི། གཏིང་མ་སྙེད་པ་ལ་བྱ། ཕྲ་བ་ནི་མི་མཐོང་བའོ། །དེ་ལ། བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་འདེབས་པ་ནི་དཔེར་ན། རང་གི་བྱད་བཞིན་ལ་ཚོན་རྩི་དཀར་ནག་གཉིས་བྱུགས་ནས། མེ་ལོང་ལ་བལྟས་པས་གཟུགས་བརྙན་ཕ་གིར་ཤར་བ་དེ། བྱད་བཞིན་གྱི་དེ་ཕར་འཕོས་སམ་ཞེ་ན་མ་འཕོས། །དེ་མེད་པ་ཡང་མ་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ། རྣམ་ཤེས་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་
2-5-17b
ས་བོན་བཏབ་པས། ཡུལ་དང་ཕྲད་པའི་དུས་སུ། འབྲས་བུ་ཕ་གིར་སྣང་བ་དེ། རྣམ་ཤེས་དེ་ཕར་འཕོས་སམ་ཞེ་ན། མ་འཕོས། རྣམ་ཤེས་ལས་གཡོས་པ་མེད་དེ། དེ་མེད་པར་ཡང་མ་བྱུང་། རྣམ་ཤེས་དེ་མ་འགགས་བཅིང་གསལ་བས་ན་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་སེམས་ཡིན་ཏེ། ཡེ་ཤེས་ཡིན། རྒྱུད་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པས། ཅིར་སྣང་རང་གི་ངོ་བོར་ཤར་བས་ས་བོན་གདབ་བྱ་འདེབས་བྱེད་མེད་མོད། ས་དང་པོའི་བདེན་པ་མཐོང་ནས་མིང་དུ་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པར་བཏགས། དེ་སྤོང་བ་ནི། བསྒོམས་པས་སྤོང་བ་ལས་གཞན་གྱིས་མི་སྤོང་། དེ་སྤོང་བའི་དཔེ་ནི། གསེར་འགྱུར་གྱི་རྩི་དང་འདྲ་སྟེ། ལྕགས་ལ་ཡེ་ནས་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པ་ལ། བཟོ་བོས་རྩི་བྱུགས་པས། ལྕགས་ཇེ་ཆུང་དུ་འགྲོ། ཡར་ཇེ་ཆེ་ལ་མཐར་གསེར་གྱི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ། ཤེས་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡེ་ནས་ཡོད་པ་ལ། བླ་མའི་མན་ངག་གིས་མཚོན་ནས། ཤེས་བྱ་བྱེ་འགགས་ལ། ཡེ་ཤེས་ཇེ་གསལ་ལ་སོང་ནས། མཐར་རྒྱུད་པ་བའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར། དེ་ཡང་། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འདོད་པས་ནི། མཐོང་ལམ་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་བའི་དོན་དེ། ས་བཅུའི་བར་དུ་གོམས་པར་བྱས་པ་ལས། ས་བཅུ་རྒྱུན་མཐའ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ནས། མས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའི་ས་བོན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འགགས་ནས། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པ་ལ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཆད་པ་མེད་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་གསུང་། སྔགས་ནི། བསམ་གཏན་གྱི་འོད་གསལ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས། བར་དོ་དང་པོའི་དུས་སུ་ཤེས་བྱ་འགགས་ན། རང་བཞིན་འོད་གསལ་ལ་གནས་སོ།

其根源来自无明。业障是：由烦恼所引发而行十不善，导致苦果生起。这三种障碍的断除：噶当派等诸位格西说，首先净化后两者（烦恼障和业障），所知障随之而净。米拉仁波切说：首先净化所知障，所知障精通后，业障和烦恼障自然解开；若所知障未精通，即使业障和烦恼障一时净化也会再生，如同砍断树枝；若所知障精通，如同从根部砍断树木，无因可生而自行解除。
两种说法都正确。格西们正确，因为若不离业和烦恼二者，无法成佛。上师也正确，因为若不掌握所知障，即使业障和烦恼障灭尽也无益。
所知障在凡夫阶段称为"随眠"，如水乳交融般与相续相混，遇境则显现，但不立即产生异熟果。此随眠习气称为"识"，经中说："取识甚深微妙，如河流般流注一切种子，若执为我则不宜，故我未对凡夫宣说。"甚深是指深不可测，微妙是指不可见。
种下习气种子的比喻：如在自己脸上涂上黑白二色颜料，照镜子时看到影像，是否脸上的颜料转移过去？没有转移。也不是没有。同样，在识上种下习气种子，遇到对境时所显现的果，是否识转移过去？没有转移，识未动摇，但也不是无有。因识未灭而明了，故称为识。
其本质是心，是智慧，因相续清净自性，故任何显现都显为自性，无种子所种和能种，但见到初地真谛后，名言上安立为所知障。断除它唯有通过修习，无他法可断。
断除的比喻如点金石：铁中本有金的自性，工匠涂抹点金石后，铁逐渐减少，金性逐渐增长，最终转为金性。同样，心中本有智慧自性，通过上师口诀指示，所知障逐渐消失，智慧逐渐明显，最终转为相续的自性。
此外，依波罗蜜多之见，以见道所见之义，从修习至十地，依止十地究竟金刚喻定，障碍种子之识灭尽，第二刹那，大乐法身，无有间断，现前实现。
密咒则是：通过修习禅定明光，若在第一中阴时所知障灭尽，则安住于自性明光。


 །
2-5-18a
དེར་གནས་མ་ནུས་ན་ད་རུང་ཤེས་བྱ་མ་འབྱོངས་པ་ཡིན་གསུང་། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི། བསླབ་པ་གསུམ་གྱིས་རྩད་ནས་གཅོད། ལས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ནི། སྟོབས་བཞིས་འདག་པར་བྱེད་དེ། རྟེན་གྱི་སྟོབས་བླ་མ་དང་དཀོན་མཆོག་ལ་གསོལ་བ་འདེབས། སུན་འབྱིན་པའི་སྟོབས་ནི། སྔར་བྱས་ཀྱི་སྡིག་པ་ལ་འགྱོད་པའི་སྒོ་ནས་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་གང་བྱེད་པ་དེ་ཡིན། གཉེན་པོ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་སྟོབས་ནི། སྔར་བྱས་པ་ལ་འགྱོད་ནས། ཕྱིས་སྤོང་བའི་སྒོ་ནས་ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་གང་བྱེད་པ་དེ་ཡིན། སོར་ཆུད་པའི་སྟོབས་ནི། སྔར་བྱས་ལ་འགྱོད། ཕྱིས་མི་བྱེད་པར་ཁས་བླངས་ནས། མི་དགེ་བ་བཅུ་སྤོང་ཞིང་། དགེ་བ་བཅུ་དང་དུ་ལེན་པ་དེ་ཡིན་ནོ།། །།༄། །བླ་མ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་ནས། ཚེ་འདི་བློས་བཏང་ནས་ཆོས་གཤའ་མར་བྱེད་པ་ལ། བླ་མ་མ་ནོར་བ་གཅིག་དང་ཕྲད་དགོས། ཆོས་མ་ནོར་བ་གཅིག་དང་ཕྲད་དགོས། བླ་མ་ནོར་བ་དང་ཕྲད། ཆོས་མ་ནོར་བ་དང་ཕྲད་ན། ལམ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་མི་སྐྱེ། དེ་མ་སྐྱེས་ན་འབྲས་བུ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་མི་འཆར། དེ་མ་ཤར་ན་སངས་མི་རྒྱ། དེ་བས་ན། བླ་མ་མ་ནོར་བ་གཅིག་དང་ཕྲད་ན། ཆོས་མ་ནོར་བ་གཅིག་དང་ཡང་ཕྲད་པས། ལམ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་སྐྱེ། དེ་སྐྱེས་ན་འབྲས་བུ་མ་ནོར་བ་རྒྱུད་ལ་འཆར་གསུང་། ཆོས་གཤའ་མ་ཞིག་བྱེད་ན། དང་པོ་མི་རྟག་པ་བསྒོམས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས། ཚེ་འདི་ལ་བློ་ལོག་པ་ཞིག་དགོས། དེ་ནས། འཁོར་བའི་ཉེས་དམིགས་བསྒོམས་པས། འཁོར་བ་མཐའ་དག་ལ་བློ་ལྡོག་དགོས། དེ་ནས། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམས་པས། འཁོར་བ་ན་གནས་པའི་མ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་བློ་སྐྱེ་དགོས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་ན་སངས་
2-5-18b
རྒྱ། དེ་གཉིས་མ་སྐྱེས་ན་སངས་མི་རྒྱ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གསོག་པ་དང་། བསྐྱེད་རིམ་སྒོམ་པ་དང་། བཟླས་པ་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་། དེ་གཉིས་ཀྱིས་ཞབས་ཏོག་གི་ཚུལ་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། ཡང་ན། བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་མ་གྲུབ་ཀྱང་། དེ་གཉིས་རང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ཡིན། ཀུན་རྫོབ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ། བྱམས་སྙིང་རྗེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་མི་འབྲལ་གསུང་།། །།བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ནི། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་། ནང་འཛིན་པའི་སེམས་གཉིས་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ནི། རླུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་བར་འདི་དག་ནི་བརྫུན་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཡིན། དཔེར་ན། གཟུང་བའི་ཡུལ་འདི་དག་ནི། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན། སེམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པ་ཡིན། སེམས་ཀྱིས་མ་བསྐྱེད་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད། རྨི་ལམ་རྨིས་པའི་དུས་སུ་ཟས་སྐོམ་ལ་ལོངས་སྤྱད་པ་ལ་སོགས་པ་རྨི་སྟེ། གཉིས་སད་པའི་དུས་སུ་གང་ལ་ཡང་མ་གྲུབ། དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། ད་ལྟ་འཁོར་བའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་ཡང་། བདེན་པ་མཐོང་བའི་དུས་སུ་གང་ཡང་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟར་བདེན་པར་མཐོང་ཡང་བརྫུན་པ་ཡིན། བརྫུན་པའི་ངོས་ནས་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་སྒྱུ་མ་རྨི་ལམ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ།

若不能安住于此，则所知障仍未精通。烦恼障由三学从根本断除。业障则由四力净除：依止力是向上师和三宝祈请；厌患力是对过去所造罪业生起悔恨，并以此心态行身语善业；对治遍行力是对过去所为生起悔恨，并以后不再造的心态行身语善业；还净力是对过去所为生起悔恨，承诺以后不再造，断十不善，行十善业。
尊贵上师说：舍弃今生而行真实佛法，必须遇到无误的上师，遇到无误的法。若遇到错误的上师和无误的法，无误道路不会在相续中生起；若无误道路不生，无误果位不会在相续中显现；若无误果位不显现，则不能成佛。因此，若遇到无误的上师，也会遇到无误的法，无误道路在相续中生起；若无误道路生起，无误果位会在相续中显现。
若行真实佛法，首先通过修无常之力，对今生生起厌离心；然后修轮回过患，对整个轮回生起厌离心；之后修慈悲菩提心，生起为轮回中诸母众生获得佛果的愿望。若两种菩提心在相续中生起，则能成佛；若两种菩提心未生起，则不能成佛。积累福德资粮、修生起次第、持咒等，都是为了辅助这两者；或者，即使未成就福德资粮，这两种菩提心本身就是福德资粮。在世俗幻化中不离慈悲菩提心。
所修之法是外在所取对象和内在能取心两者。外在所取对象，从风轮直至有顶，这些都是虚妄的，从未真实存在。例如，这些所取对象，皆从心生，由心所造，无有不由心所造的事物。如在梦中享用饮食等，醒来时一无所得。如是比喻，现在虽显现为轮回的种种法相，但见到真谛时一无所得；虽然如是见为真实，但实为虚妄。从虚妄角度而言是真实的，应知显现如幻如梦。


 །ནང་འཛིན་པའི་སེམས་འདི་བདེན་པ་ཡིན་ཏེ། དང་པོ་མ་སྐྱེས། ཐ་མར་མི་འགག །རྒྱུ་རྐྱེན་གྱིས་མ་བསྐྱེད། གང་དུ་ཡང་འགྱུར་བ་མེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་ལ་མངའ་བ་དང་། སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཉིད་ལ་བཟང་ངན་མེད། རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན། བློས་བྱས་ཀྱི་སྟོང་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྒོམ་པས་རྟོགས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དེ་མཐོང་ཡེ་མ་མྱོང་བ་ཡིན། སེམས་
2-5-19a
ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་འཕྲོ་ཞིང་སྣ་ཚོགས་སུ་འཆར་བ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་ཤེས་རབ་ཆུང་བ་ནི། སེམས་དང་རྟོག་པ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་རྟོགས། ཤེས་རབ་ཅན་ནི་གཉིས་མེད་དུ་རྟོགས་ཏེ། རྟོག་པ་སེམས་ལས་བྱུང་ཞིང་སེམས་ལ་ཐིམ། ཆུ་དང་ཆུའི་རླབས་བཞིན། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་འོད་གསལ་བ། ཅིའི་ངོ་བོར་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན། དང་པོ་བློ་གསར་པའི་དུས་སུ། དང་པོ་གང་ནས་སྐྱེས། གར་འགགས། ཇི་ལྟར་གནས་བསམ་པས་བློ་ངེས་པར་བྱེད་པ་ཡིན། དེ་ཉིད་བློ་ཆེར་སོང་ནས། མ་བཅོས་པའི་ཤེས་པ་རང་གསལ་ལ་འཇོག་པ་ཡིན། ཡུལ་དེ་ཉིད་ལ་དད་པ། བརྩོན་པ། གུས་པས་ནན་ཏན་གྱིས་རྒྱུན་རིང་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང་། །མར་མེའི་རྩེ་མོ་རླུང་གིས་མ་བསྐྱོད་དང་། །བུ་ནི་ཡིད་འོང་བྲལ་བའི་མ་བཞིན་དུ། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་འབད་དེ་བསྒྲུབ་པ་ན། །ལོ་ཟླ་འགའ་ན་དོན་ཀུན་ཐམས་ཅད་འགྲུབ། །ཅེས་གསུང་ངོ་།། །།ཡང་རིན་པོ་ཆེ་སྒམ་པོ་པའི་ཞལ་ནས། ང་ལ་བལྟ་རྒྱུ་སེམས་ཉིད་གཅིག་པུ་ལས་མེད། སེམས་ཉིད་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་བློ་ངེས་ཤེས་སྐྱེས་པ་དེ་ལྟ་བ་ཡིན། དེ་ཉིད་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་སྒོམ་པ་ཡིན། བྱ་བ་ཅི་བྱེད་ཀྱང་དེ་དང་མ་བྲལ་བར་སྤྱོད་པ་དེ་སྤྱོད་པ་ཡིན། གོམས་པར་གྱུར་རྩ་ན་འབྲས་བུ་ལགས་སོ། །ཤེས་ལེགས་པར་གསུངས་སོ།། །།ཕྱོགས་བཅུའི་རྒྱལ་བ་ཀུན་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀུན་གྱི་སྲས་གཅིག་པུ། །ཁམས་གསུམ་འགྲོ་བའི་དཔལ་མགོན་སྒམ་པོ་པའི། །བཀའ་འབུམ་
2-5-19b
དཔག་བསམ་ལྗོན་ཤིང་ལེགས་པར་རྫོགས།། །། ༄།།ཨོཾ་སྭ་སྟི། དེ་ལྟར་མཚན་ཡོངས་སུ་གྲགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྗེ་མགོན་པོ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུའི་བཀའ་འབུམ་དཔག་བསམ་ལྗོན་ཤིང་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་རེ་འདོད་སྐོང་བར་བྱེད་པ། ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ་དབང་གི་རྒྱལ་པོ་ལྟ་བུ་འདི་ཡི་བླ་མ་བརྒྱུད་པའི་རིམ་པ་ནི་གསུམ་ལས། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རིམ་པ་གཉིས་ཀྱི་སྐོར་མང་དུ་གསུངས་པའི་བརྒྱུད་པ་ནི། རིགས་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཁའ་འགྲོ་མ་གཉིས་ཀྱིས། སྤྲུལ་པའི་སྐྱེ་མཆོག་ཆེན་པོ་ཇོ་བོ་ཏཻ་ལོ་པ་ལ་གནང་། དེས་མཁས་པ་ཆེན་པོ་ནཱ་རོ་པ་ལ་གནང་། དེས་རྗེས་བཙུན་ལྷོ་བྲག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གནང་། དེས་བླ་མ་ཆེན་པོ་མི་ལ་རས་པ་ལ་གནང་། དེས་མགོན་པོ་ཟླ་འོད་གཞོན་ནུ་ལ་གནང་། དེས་སངས་རྒྱས་སྒོམ་པ་ལ་གནང་། ཁུ་དབོན་གཉིས་ཀྱིས། དཔལ་ལྡན་དུས་གསུམ་མཁྱེན་པ་ལ་གནང་། དེས་རིམ་པ་ལྟར་གསུངས་པ་ནི། འགྲོ་མགོན་རས་ཆེན་ལ། རྒྱལ་སྲས་པོང་རག་པ། གྲུབ་ཆེན་ཀརྨ་པག་ཤྲཱི། གྲུབ་ཐོབ་ཨུ་རྱན་པ། བླ་མ་སྙན་རས། དེ་གཉིས་ཀས། ཆོས་རྗེ་རང་བྱུང་རྡོ་རྗེ། རྒྱལ་བ་གཡུང་སྟོན། རྟོགས་ལྡན་མགོན་པོ་རྒྱལ་མཚན། དེ་གཉིས་ཀས། ཆོས་རྗེ་རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ། རྟོགས་ལྡན་མཁའ་སྤྱོད་དབང་པོ། བླ་མ་ལ་ཕྱི་བ་ནམ་མཁའ་རྒྱལ་མཚན། སྒམ་པོ་པ་བླ་མ་རིན་པོ་ཆེ་དྷརྨ་རཏྣ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཞལ་མངའ་ནས་དགྱེས་པས་གནང་བའོ།

内在能取的心是真实的，初无生，终不灭，不由因缘所生，不变异于任何处所。佛陀心中所具有的和众生心性中都无好坏之分，只是了悟与未了悟的差别。通过反复修习意识所造的空性而了悟，从未见过心的本性。心的特征是：种种分别念流散并显现多样。智慧浅薄者将心与分别念理解为二，有智慧者则了悟为不二，分别念从心生起并融入心中，如水与水波。心的自性是明澈的，未成立为任何本质。
最初初学者时，思考最初从何处生起，在何处灭尽，如何安住，以确定其本质。随着理解深入，安住于未经造作的自明觉知。应以信心、精进、恭敬勤勉长时间修习此境界："如河流不断流，如灯焰不被风动摇，如失子的母亲般，日夜精进修持，数月之后一切皆能成就。"
又，珍贵的岗波巴上师说：我所观察的唯有心性，对于如虚空的心性生起确定解是见；清晰地体验它是修；无论做什么都不离此是行；熟习了就是果。说得非常好。
十方诸佛身语意，功德事业唯一子，三界众生庄严怙主岗波巴，教法宝藏如意树圆满成就。
嗡吉祥！如是广为人知的法王怙主月光童子教法宝藏如意树能满足一切众生愿望，如同如意宝珠、珍贵的自在王，其上师传承次第有三：密咒金刚乘二次第的众多教法传承是：第六种性大金刚持与智慧空行母二者，授予化身大圣者帝洛巴上师；他授予大智者那洛巴；他授予尊者大洛扎巴；他授予大上师密勒日巴；他授予怙主月光童子；他授予桑杰贡巴；这两位叔侄授予吉祥时三智者；他按次第传授：怙主大热巴，王子蓬拉巴，大成就者噶玛巴西，成就者乌金巴，上师念耳；这两位都传给：法王让炯多杰，胜者永敦，证悟者贡波嘉参；这两位都传给：法王若巴多杰，证悟者喀却旺波，喇嘛喇起巴南喀嘉参，岗波巴珍贵上师达玛拉那，由他亲口欢喜传授。


། །།ཡང་ལུགས་གཅིག་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་། བློ་གྲོས་རིན་ཆེན། ཤ་བ་རི་དབང་ཕྱུག །མཻ་ཏྲི་པ། མར་པ་ཆེན་པོ། མི་ལ་རས་པ། དགས་པོ་ལྷ་རྗེ།། །།ཡང་ལུགས་གཅིག་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་། བློ་གྲོས་རིན་ཆེན། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ། མ་ཏངྒི་པ།
2-5-20a
ཏཻ་ལོ་པ། ནཱ་རོ་པ། མར་པ། མི་ལ། སྙི་སྒོམ།། །།ཡང་ལུགས་གཅིག་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ། བྲམ་ཟེ་ཆེན་པོ་ས་ར་ཧ་པ། ལུ་ཧི་པ། དིང་གི་པ། ཏཻ་ལོ་པ། མར་པ། མི་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་རིན་པོ་ཆེ་པ།། །།ཡང་ལུགས་གཅིག་ལ། ཌོཾ་བྷི་ཧེ་རུ་ཀ །བིར་བ་པ། ལ་བ་པ། ཨིནྡྲ་བོ་དི་ཆུང་བ་སྟེ། བཀའ་བབས་བཞིའི་བརྒྱུད་པའོ།། །།ཡང་ལུགས་གཅིག་ལ། རྡོ་རྗེ་འཆང་། སུ་མ་ཏི་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོ། ཐང་ལོ་པ། ཀར་ཎ་རི་པ། ཏཻ་ལོ་པ། ནཱ་རོ་པ། མར་པ། མི་ལ། ཆོས་ཀྱི་རྗེ་བསོད་ནམས་རིན་ཆེན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྙིང་པོ། ཁམས་པ་དབུ་སེ། འགྲོ་མགོན་རས་པ་ཆེན་པོ། པོང་རག་པ། ཀརྨཱ་པ། ཨུ་རྒྱན་པ། སྙན་རས། རང་བྱུང་པ། རྒྱལ་བ་གཡུང་། མགོན་རྒྱལ་བ། རོལ་པའི་རྡོ་རྗེ། ཞྭ་དམར་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། ལ་ཕྱི་བ། བླ་མ་ཆོས་རིན་པ།། །། །། །། ཞེས་པ་འདི་ནི། རྗེ་ཉིད་ཀྱི་དབོན་པོ། སྤྱན་སྔ་ཆོས་ཀྱི་རྗེ། བསོད་ནམས་ལྷུན་གྲུབ་ཟླ་འོད་རྒྱལ་མཚན་དཔལ་བཟང་པོས། རི་བོ་ཤན་ཏིར། བཀའ་བརྒྱུད་ཀྱི་བསྟན་པ་སྤེལ་བའི་བསླད་དུ་བགྱིས་པའོ།

又有一种传承：金刚持、罗卓仁钦、夏巴旺秋、梅札巴、大马尔巴、密勒日巴、达波拉杰。
又有一种传承：金刚持、罗卓仁钦、龙树上师、玛当基巴、帝洛巴、那洛巴、马尔巴、密勒、尼贡。
又有一种传承：金刚持、金刚手、大婆罗门萨拉哈、鲁伊巴、丁给巴、帝洛巴、马尔巴、密勒、珍贵法王。
又有一种传承：东比嘿鲁噶、比尔瓦巴、拉瓦巴、小因札菩提，这是四大教传承。
又有一种传承：金刚持、苏玛提普贤母、唐洛巴、噶尔那日巴、帝洛巴、那洛巴、马尔巴、密勒、法王索南仁钦、楚琛宁波、康巴乌色、怙主大热巴、蓬拉巴、噶玛巴、乌金巴、念耳、让炯巴、胜者永、贡嘉瓦、若巴多杰、夏玛巴、如来、拉起巴、上师秋仁巴。
此乃尊者自己的侄子，钦哪法王索南伦珠达沃嘉参巴桑波，在日沃山地，为了弘扬噶举派教法而作。


། །།།། །། །། །། །།


。。。。。。
（注：原文中仅有藏文标点符号"། །།། །། །། །། །།"，这是一系列藏文中的句号和段落标记。在藏文文献中，这些标点通常用于表示文本结束或章节分隔。在直译成简体中文时，对应的就是一系列句号或标示文本终结的符号。）


